Բրեւժնեւյան օրերի ու այսօրվա միջեւ տարբերությունը միայն այն է, որ հիմա ՀՀԿ գրասենյակը «պաշարում» են բողոքավոր մարդկանց խմբեր: Թե չէ՝ ամեն ինչ նույնն է:

Թեև Սահմանադրության մեջ գրված է, որ իշխանության յուրացումը որեւէ կազմակերպության կամ անհատի կողմից հանցագործություն է, սակայն որևէ կազմակերպության կամ անհատի ՀՀ անկախության պատմության ընթացքում չեն դատել իշխանության յուրացման մեղադրանքով:

Անփոխարինելի է Տիգրանը Սերժի համար այն պարզ պատճառով, որ դժվար է նման երկրորդին գտնելը, ով կհամաձայնի հայկական տնտեսության Թալեաթ փաշան դառնալ։

Իշխանությունն ի դեմս Սերժ Սարգսյանի փորձում է ձևավորել քաղաքական նոր օրակարգ՝ կեղծ թիրախների ներմուծմամբ։

Հետաքրքիր կլիներ իմանալ, թե արդյոք Տիգրան Սարգսյանը մասնակցելու՞ է Արմենչիկի համերգին։ Օֆշորային սկանդալից հետո նա հաստատ ասելիք կունենա նոր ոլոլոլորտների թեմայով։

Այս տարվա Սերժին չի գոհացնում նախորդ տարվա Սերժի գործունեությունը։ Այս տարվա Սերժը նախորդ տարվա Սերժին մեղադրում է միտումնավոր կերպով բյուջեի թալանից խոսելու և անձնական փիարն անելու մեջ։

Սերժ եւ Տիգրան Սարգսյանները մեր կյանքը սարքել են անտրեպրիզային թատրոն. իրենք բեմադրում, իրենք էլ խաղում են գլխավոր դերերում՝ բնականաբար մնացած դերակատարներին էլ ընտրում են հենց իրենք:

Առաջին և երկրորդ նախագահները կառավարում էին զսպումների և հակակշիռների մեխանիզմների միջոցով։ Սերժ Սարգսյանը որոշել է արբիտրի դերը փոխարինել այլ կարգավիճակով։

Սերժական ռեժիմի կողմից «տրոցկիստներ» են հայտարարված ՀՀԿ ղեկավարի՝ իբր «հակաօլիգարխիկ» պայքարին խոչընդոտողները։

Խոսքադուլը վերջին մեկ շաբաթվա ընթացքում Սերժի մոտ փոխարինվեց «ժեստերի» լեզվով փոխանցվող «մեսիջներով»։

Իշխան Զաքարյանը «քաշվեց»։ Նա, թերևս, ճիշտ չէր հասկացել ամիսներ առաջ Սերժի արած՝ «կոռուպցիոներներին պետք է բռնել գլխից» հայտարարությունը։

Կիպրոսի դատախազը իմպերիալիստական Ռուսաստանի գործակալ է և դավեր է նյութում արևմտամետ Տիգրան Սարգսյանի դեմ՝ խոչընդոտելով մտածողության հեղափոխությանը։

Ամռանը լուծելով իր հրաժարականի հարցը, Սերժ Սարգսյանն իրեն կարող է աշնան համար գլխացավից ազատվել, կամ համեմատաբար թեթեւացնել աշունը, հիմնական գլխացավը տեղափոխելով ամառ:

Սերժ Սարգսյանն այլևս անկեղծ է լինելու հասարակության հետ, քանզի տոկոսներն արդեն «խփված» են։

Չգիտես ինչու հիշեցի Սերժ Թանկյան-Սերժ Սարգսյան նամակագրությունը: Ավելի ճիշտ՝ վերջինիս պատասխան-նամակը, որ մելոդրամայի ժանրում գրված մենախոսություն է հիշեցնում:

Օֆշորային գործը շոշափում է այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են իշխանության և բիզնեսի սերտաճումը, եկեղեցու և բիզնեսի սերտաճումը, ինչպես նաև եկեղեցու և պետության սերտաճումը։

Վարչապետի գործը պետք է լինի լեն ու բոլ ծախսելը, Վերահսկիչ պալատի գործը՝ թալանի մասին բացառապես տանը խոսելը, իսկ դատախազության գործը՝ Իշխանի ասածները սխալ հանելը։

Սերժ Սարգսյանի հնչեցրած գնահատականները և Իշխան Զաքարյանին ուղղված քննադատությունը եկան ապացուցելու, որ Նիկոլ Փաշինյանի ու մյուս «թունդերի» գեղամյանությունը պետպատվերի շրջանակներում էր։