Առաջնային եղան իրենց պարգևավճարները։

Երևանի անգրագետ կառավարման մասին:

Փաշինյանի համար զենքի վաճառքը, առաջին հերթին քաղաքական խնդիր է և երկրորդ հերթին է կարևոր, որպես գին-որակ հարթության մեջ ընտրության հարց:

Շենքերը քանի գնում էլ ավելի վթարային են դառնում։

Ում հաշվին է գերթանկարժեք քարոզարշավ իրականացնում։

Ընտրությունները դեռ չսկսված քարոզարշավի 3-4-րդ օրվանից, արդեն պարզ է դա։

Դու Արցախում մի գնդակ կրակե՞լ էիր, մի կաթիլ քրտինք թափե՞լ էիր, մի լումա դրե՞լ էիր, Արցախի տեղը գիտե՞իր։

Հունիսի 7-ին ընտրի՛ր ✅ 7-ին։

Մարդիկ մեկ ամիս է այս ցեխերի միջով ստիպված են լինում ամեն օր անցնել։

Խիստ հաջողակ են իշխանությունը պահելու ու անձնական բարեկեցությունը մի քանի միլիոն անգամ բարելավելու առումով, բայց դրա փոխարեն տանուլ են տալիս պետությունը, ինքնիշխանությունը, ազգային շահն ու երկրի ապագան։

Հատկապես Երևանում Փաշինյան Նիկոլը խոր և համապարփակ մերժված է։ Գրեթե նույն պատկերը Հայաստանի այլ խոշոր քաղաքներում է։

Կարմիր ու կապույտ կետագծերը թանկացրեցին «բեռնաթափման» անվան տակ, բայց քաղաքը նույն խցանման մեջ է։

Եթե Ռուսաստանն այս ամենի հետևանքով ունենալու է իր դեմ նոր բացված ճակատ, ապա մենք կորցնելու ենք մեր պետականությունն ու այստեղ ապրելու հնարավորությունը,  և արցախցիների պես աշխարհով մեկ դառնալու ենք փախստական ազգ:

Փաշինյանն այս պոտենցիալը փորձում է կյանքի կոչել, որի հետևանքները, կոնկրետ Հայաստանի համար, կրելու են կործանարար բնույթ:

Ամիրյան 12-19 շենքերի դիմաց ծառատունկըն իրականացվել է անորակ և ոչ բարեխիղճ։

ՔՊ-ական ընտրախախտումներ:

Թե ի՞նչ կլիներ արցախցիների հետ, իրենք թքած ունեին, ինչպես որ թքած ունեն ուկրաինացի ժողովրդի վրա, ինչպես որ թքած ունեն հայ ժողովրդի վրա, որովհետև հիմա էլ Հայաստանն են վերածում Պրահա-2-ի։

Պատմությունը կրկնվո՞ւմ է։