Պետք չէ շատ խորաթափանց լինել` հասկանալու համար, որ Աննա Դանիբեկյանի «անհետացման» պատմությունը կապ չունի կամ հեռավոր առնչություն ունի «առողջապահության» հետ։

Վարչապետը բանի տեղ չի դնում իր իսկ խորհրդականի առաջարկությունները:

Ստում է անխնա` ամենօրյա ռեժիմով, ամեն օր ստի մի նոր ռեկորդ սահմանելով ու բարելավելով սեփական ռեկորդները։

Բավականին ուշագրավ ու նաև խոսուն է այն փաստը, որ «լայքալայվում» ամենից շատ հավանություն ստացել էր Նիկոլ Փաշինյանի թիմի վերաբերյալ հարցը:

Հայաստանի պորտալարը ԵՏՄ-ից, կոնկրետ` Ռուսաստանից կտրելու «մարգինալ» մոտեցումը ժամանակավորապես սառեցված է, բայց վստահաբար`դուրս չի եկել սրանց օրակարգից։

Սխալը իրավիճակը ու հատկապես վտանգը ժամանակին ու ռեալ չգնահատելն էր:

Ի՞նչ է նշանակում` «հնարավոր է` լավ լուր ունենք կորոնավիրուսի հաղթահարման մասով»։

նրանց չի ուզում ընդունել․․․ ՀՀ իշխանությունը։

Ֆեյսբուքյան խեղկատակի են գտել ու դրել շրջանառության մեջ։ Սրան զուգահեռ վարչապետն է հեռախոսային հանրահավաքներ անում։

Անգամ պողոսներն են տեսնում, որ Փաշինյանն ու իր կառավարությունը պարզապես վատ են պարում, նույնիսկ երբ ոչ մի խանգարող հանգամանք առկա չէ:

Տաթևիկ Ռևազյանը հիմա «թավշյա» հեղափոխության «թռած» խորհրդանիշն է։ Նա «փախած» գույն է ապահովում Նիկոլի հեղափոխության համար։

Երկրում, որտեղ մառազմը դարձել է մտքի փոխարինիչ, պոռոտախոսությունն ու դատարակաբանությունը դարձել են քաղաքականության փոխարինիչ, պողոսությունը դարձել է հասարակության փոխարինիչ, ոսպի փոխարինիչն ի՞նչ է, որ չգտնենք:

Պարզապես երկիրն է ափսոս, որ էս ցռանների, պոպուլիստների, դիլետանտների ու դեմագոգների ձեռքն է ընկել։

Կամ որ փողը «պրծավ», ի՞նչ անենք` ինչպե՞ս իրացնենք մեր «բնական ընտրությունը»։

Գործ անելը այս անձանց, այդ թվում՝ Հայկ Մարությանի սրտով չէ:

Արձանագրենք մի քանի փաստ, որ խոսում են իրենց փոխարեն։

Այս թագավարակի շուրջ աշխարհով մեկ ծավալվող դեպքերին զուգահեռ մի զգացողություն է ծագել, թե մոլորակի մասշտաբով իրականացվող ինչ-որ բազմաշերտ էքսպերիմենտի եմ հետևում:

Փաշինյանի կառավարությունը ոչ կոմպետենտ էր մինչև կորոնավիրուսային ճգնաժամը։ Հիմա այդ ոչ կոմպետենտությունը վերաճել է ոչ լեգիտիմության։