Պատասխան տալու ժամանակը, մեկ է, գալու է։

Այդպես է լինում, երբ շատ է խաղարկվում կամ գերչարաշահվում հանրային վստահությունը:

Փաշինյանը «հիվանդանալով» փորձում է թռնել ու ապագայում մեղքն այլոց վրա բարդել ճիշտ այնպես, ինչպես թռավ 2008-ի մարտի 1-ին։

Ապօրինի հանրաքվեն ուզում են ապօրինի օրենսդրական նախաձեռնությամբ չեղարկել ու կրկին  օգտագործել խորհրդարանական մեծամասնությանը՝ որպես գործիք, ՍԴ–ն սեփականաշնորհելու համար։

Աննա Հակոբյանի բազմաթիվ դիտարկումներում կեղծ նոտաների առատությունը լսելիքը սղոցում էր, բովանդակության ու շեշտադրումների արհեստականությունը ծանր տպավորություն էին թողնում:

Արցախի հարցը իրեն չի հետաքրքրում, և վե՛րջ. կարևորը` դիմակի գործը առաջ գնա։

Որքան էլ պարոն Փաշինյանը ջանա այս ծանր վիճակի պատասխանատվությունը «պատվիրակել» ժողովրդին, միևնույն է, ինքն ու իր «թիմը» հիմնական պատասխանատուն են:

Ուշադի՛ր կարդացեք Առաջին Հանրապետության օրվան նվիրված շնորհավորական ուղերձները, և շա՜տ հետաքրքիր բացահայտում կանեք ինքներդ ձեզ համար։

Անհնար է չմտահոգվել, անհնար է տագնապներ չունենալ, տեսնելով, թե ինչ վարք ու պահվածք են դրսևորում այսօր պետության ղեկին հայտնվելու պատմական շանս ստացած անձինք:

Սահմանադրությունն ո՞ւմ շունն է, որ կաշկանդի Նիկոլին։

Հայաստանի «թավշյա» կառավարությունը աշխարհին, ինչպես ասվում է՝ տվեց-անցավ:

«Հետխեղափոխական» ոչ թավշյա մեր իրականության մեջ զարմանալի, անըմբռնելի, անտրամաբանական և ուղղակի անհեթեթ դրսևորումների պակաս չի զգացվում։

Եթե ոչ մի կառավարություն էլ չունենայինք, ապա նոր կորոնավարակի առումով այսօր մոտավորապես նույն պատկերը կլիներ, ինչ առկա է:

«Իշխող քաղաքական թիմը» ընդգծված թուլություն ունի փողի հանդեպ:

«Ժողովրդի» վարչապետը ողբերգությունը դարձնում է Հայաստանի «թրենդը»։ Մենք աշխարհի կորոնավիրուսային կենտրոններից ենք դառնում։

Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած իշխանափոխությունը երբեմն զուգահեռում են Քաջ Նազարի պատմության հետ: Հիմա լրիվ Ձախորդ Փանոս տարբերակն է:

Որքան շուտ տեղի ունենա լայն կոնսոլիդացիա, այնքան ավելի արագ կհեռանա կամ կհեռացվի Փաշինյանը։

Նիկոլ Փաշինյանին ծխախոտային սկանդալը նյարդայնացնում է ոչ թե գումար կորցնելու, այլ շատ ավելի լուրջ պատճառով։