Շա՜տ ու շատ այլ անպետք, անիմաստ, ինքնանպատակ բաների վրա «ուգրոբիտ անելու» փող ունի։

Փաշինյանական իշխանությունը ձգտում է անել այնպես, որ ավարտվի արտակարգը, բայց շարունակվի դրությունը, արդեն որպես՝ կարանտին։

Ո՞ւմ կողմից են Ժիրայր Լիպարիտյանը, իր երբեմնի «բոսը» և պարտվողականության այս քարոզը տիրաժավորողները. մե՞ր, թե՞ Թուրքիայի և Ադրբեջանի։

Ո՞վ, ո՞ր պետական մարմինը, ո՞ր կառույցի ներկայացուցիչներն են արմատապես թերացել իրենց անմիջական պարտականությունների կատարման հարցում:

Եթե կա խիստ ուշագրավ իրադարձություն, որը չես ցանկանում, որ մեծ ուշադրության արժանանա, «ստեղծում» ես քո՛ իրադարձությունը:

Դեռ կան մարդիկ, որոնք անհանգստացած են Հայաստանի «մեխի գլուխ» նախագահ Արմեն Սարգսյանի «քվազինախագահական» լիազորությունների դե ֆակտո զրոյացման փաստով։

Հայաստանի ներքաղաքական հնարավոր զարգացումների կոնտեքստում որպես հիմնական գործող անձ և եղած իշխանության հակակշիռ դիտվում է Ռոբերտ Քոչարյանը:

1994-ի մայիսին հրադադարված պատերազմից ի վեր ներկա ժամանակները թերևս ամենից տագնապահարույցն են:

Մի քանի այդպիսի «լուսավորիչ» լինի, այլևս այլ միջոցների կարիք չի զգացվի՝ մեր հանրակրթությունը վերջնականապես խավարի մեջ ընկղմելու համար:

Այդ խորապատկերում է՛լ ավելի է ընդգծվում այն անանցանելի անդունդը, որ առկա է Հայաստանում իշխանության եկած «թավիշների», Նիկոլ Փաշինյանի ու Ռուսաստանի նախագահի, ռուսական իշխող շրջանակների միջև:

Նիկոլի չափ ու սահման չճանաչող բաց և թափանցիկ երեսպաշտությունը, ցինիզմը և փարիսեցիությունը վաղուց արդեն նորություն չեն որևէ մեկի համար։

Երբ հարցնում են, թե բացի իշխանությունից ուրիշ էլ ի՞նչ է փոխվել Հայաստանում «թավշյա» հեղափոխությունից հետո, միանշանակ կարելի է պատասխանել, որ լկտիացել ու ակտիվացել է թուրքական 5–րդ շարասյունը։

Նիկոլ Փաշինյանի գործողությունների և Լևոն Տեր-Պետրոսյանի «մարաղ» մտնելու արդյունքում ունեցանք 10 զոհ, բազմաթիվ վիրավորներ՝ հիմնականում ոստիկանության շարքերից, ու խայտառակված Հայաստան։

Մերկապարանոց մեղադրանքներից, բամբասանքներից, ասեկոսեներից այն կողմ չես անցնում:

Կորոնավիրուսի դեմ պայքարը ոնց որ թե պատերազմի հետ էին սիրում զուգահեռել հայրենի թավշիշխանավորներն ու իրենց թավշապետի «Մեծ ուսուցիչը»:

Նիկոլ Փաշինյանն ուզում է նմանվել Քոչարյանին, բայց չի կարողանում ճակատից մաքրել լևոնական կնիքը։

Փաշինյանի «թավշյա» կառավարության ու հատկապես Սփյուռքի հարցերով գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանի գործերը լուրջ են:

Բոլորը հավասար են, բայց ՈՄԱՆՔ ավելի հավասար են, քան՝ մյուսները։