Շարունակեք սխալվել, ավելի վստահ սխալվեք ու ավելի անհեթեթ բաներ ասեք, չէ՞ որ քաղծաղրածուներիդ բազմաթիվ «դմփ-դմփ-հու» անողներ կան:

Իր ուզածին հասնելու համար ոչ մի բանի առաջ կանգ չի առնի, «բարդույթներ» չունի, բարոյական, հոգեբանական տաբուներ, կարմիր գծեր չի ճանաչում, առանց հետ նայելու տրորում է ամեն ինչ ու բոլորին։

Հետաքրքիր է, այնուամենայնիվ, հետևել փաշինյանական իշխանության զանազան վայրիվերումներին:

Փաշինյանն ու իր մերձավորները դրանից «քյար» ունեն` չեն ուզում բաց թողնել փողեր լվանալու «գյոզալական» առիթը։

Կորոնավիրուսի հետ կապված հարցերով, ուրեմն, այս կառավարությանը պետք է դատել պատերազմական ժամանակների կանոններով:

Նիկոլ Փաշինյանը, զանազան «կռուտիտներով» (կներեք, իր բառապաշարից օգտվելու համար) «թռնում» էր հարցերից:

Նիկոլն ուզում է հավերժ իշխել, օգտվել պետության հաշվին ապրելու հնարավորությունից, հաղթահարել սեփական կոմպլեքսները, և վերջապես հարստանալ։ Շատ հարստանալ։

Նիկոլ Սահմանադրախախտը մենակ է Սահմանադրական դատարանն իր բոստանը դարձնելու նախաձեռնության մեջ։

Նրա հրաժարականի պահանջն այս կոնկրետ դեպքում անիմաստ է:

Մարդը չէր ասել, չէ՞, թե՝ խաղող աճեցրեք: Դե, ինչպես աճեցրել եք, այնպես էլ ձեր գլխի ճարը տեսեք ու գլխից աղքատությունը հանեք:

Այս իշխանության համար կարևորն ու ամենառազմավարականը դիմակն է:

Նիկոլ Փաշինյանի լենինպապիկությունը «բռնել» էր:

Թողնենք մի Նիկոլ վարչահրամայապետ` իր բազմամարդ ընտանիքով, գեղական կարգով անցնենք ընտանիքապետական կառավարման համակարգի։

ՀՀՇ-ական «ախպերությունը» 20 տարուց ավելի ջանք ու եռանդ չի խնայում` կեղծելու իրականությունը։

Դուք, ըստ էության, «պոլիտբյուրո» եք, բայց շվոնդերյան մակարդակի:

Անկախ այն բանից, թե դպրոցականներից, հատկապես տարրական դասարանների աշակերտ-աշակերտուհիներից քանիսը կիսաշնչահեղձ կլինի, առնվազն «Տավուշ տեքստիլն» արտադրական աճի ու եկամուտների տեսանկյունից լիաթոք կշնչի:

Եթե դեպքերը 1997-ի սցենարով զարգանան, ապա քաղաքական հանգուցալուծումը 1998-ի սցենարով է լինելու։ Բայց այս անգամ ներում-բեկում չի լինելու։

Խայտառակ բաներ են կատարվում մեր երկրում, ավելի ճիշտ շարունակվում են կատարվել: