Նիկոլ Փաշինյանն ուզում է նմանվել Քոչարյանին, բայց չի կարողանում ճակատից մաքրել լևոնական կնիքը։

Փաշինյանի «թավշյա» կառավարության ու հատկապես Սփյուռքի հարցերով գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանի գործերը լուրջ են:

Բոլորը հավասար են, բայց ՈՄԱՆՔ ավելի հավասար են, քան՝ մյուսները։

Նիկոլ Փաշինյանի «տնտեսական հեղափոխությունը» տապալվեց դեռ թափ չհավաքած։ Պատճառն ամենևին էլ կորոնավարակը չէ։

Շատ հնարավոր է, որ էլի «խիյարը թարս բուսնի»` «կայուն մեծամասնությունից» հրաժարվելու փոխարեն «կայունության» նոր մեխանիզմներ հորինեն, որ մինչև 2050 թ. ոչ մեկը չկարողանա անգամ մոտ գնալ իշխանությանը։

Չի լքում զգացողությունը, որ մեր երկրի տնտեսությունը մի տեսակ ինքնահոս-իներցիոն ընթացքի մեջ է՝ ընդգծված անկման կորագծով:

Հավաքականի գլխավոր մարզչի այս բացատրությունները կոնկրետ Հենրիխ Մխիթարյանի պահով կտրականապես անհամոզիչ են:

Առաջիկա օրերին Նիկոլ Փաշինյանին որևէ հակասահմանադրական ու հակապետական օրենքի ընդունման հարցում գործընկեր պետք չի լինելու, այլապես Ա․ Սարգսյանը կմնար ու կաշխատեր։

Դեռևս վաղ բրոնզի դարից հայտնի է, որ եթե Լուսնի սկավառակը կիսված է՝ հատված մասով դեպի վեր ուղղված, ապա Հայաստանի կառավարության նիստում Նիկոլ Փաշինյանը բորբոքվելու է:

Պետք չէ «ժանգլյորություն» անել թվերով, պարո՛ն Փաշինյան։

Կառավարության նման մոտեցումը վիրավորական է զուտ անհատական մակարդակով։

«Թավշյա» հեղափոխության փայատերերը գժտվել են և հիմա հարաբերություններ են պարզում։ «Հպարտ» քաղաքացին այստեղ դիտորդ է։ «Դուխով» դիտորդ։

«Չափորոշիչները» որոշակի առումով «փորձնական փուչիկի» դեր կատարեցին՝ հասարակության տրամադրությունները պարզելու առումով:

Հիմնական հարցից շեղվել չարժե, որքան էլ ուշագրավ քավության նոխազներ առաջարկեն:

2018թ. «թավիշների» կողմից գերեվարված բազմաչարչար հայոց աշխարհում տարօրինակ, շա՜տ տարօրինակ բաներ են կատարվում:

«Թավշյա» իշխանության ներսում օրերս սկսված «շնային սկանդալը» նոր թափով ծավալվում է:

Նիկոլի համար կորոնավիրուսը դարձավ իր իշխանության «կկուն», որն արդեն կանչել է և վարչապետի աթոռը թողնելու ժամանակն արձանագրել։

Այդպիսի մի կայսրություն է եղել ժուկով-ժամանակով: Այնտեղ սիրում էին ասել՝ «Հաց և տեսարաններ»: