Դատելով տեղեկատվական հոսքերից՝ Ռուսաստանի ներիշխանական համակարգում ամեն ինչ անամպ չէ։ Նախկինում այն մոնոլիտային տեսք ուներ, հիմա որոշակի ճեղքեր են երևում։

Նիկոլ Փաշինյանը 2018–ից սկսած շարժվել է Բոլթոնի պլանով։ Արցախի պետականության կորուստն այդ պլանի հետևանք է։ Եվ ահա Թուրքիայի «ծռերն» են արդեն ինստրուկտաժի ենթարկվում ԱՄՆ թուրքական լոբբիի կողմից։

Նիկոլն աճուրդի հանեց Հայաստանն ու Արցախը՝ հանուն իր անձնական շահերի՝ «Կա՛մ ես կլինեմ իշխանություն, կա՛մ Հայաստանն ու Արցախը չեն լինի» տարբերակով։ Ի՞նչ է սա, եթե ոչ պետական դավաճանություն։

Թուրքիան այնքան է մխրճվել Հայաստանի քաղաքական կյանքի մեջ, որ ի դեմս Նիկոլի խաղում է որպես իշխանություն և ի դեմս «բևեռի» փորձում է սեփականաշնորհել նաև ընդդիմադիր դաշտը։

Նիկոլենք լավ կանեն քրեականացնեն «Էդմոն Մարուքյան» ձևակերպման օգտագործումը, թե չէ շատ հարմար տարբերակ է, օրինակ, ասել՝ «Նիկո՛լ, դու նատուռալնի Էդմոն Մարուքյան ես՝ պասպորտով»։

Հայաստանում ոչ ստանդարտ իրավիճակ է։ Մեր թշնամի երկրների հետ բանակցություններում Հայաստանի ու Արցախի շահերը ներկայացնող չկա։ Նիկոլը Թուրքիայի ու Ադրբեջանի համար է փաստաբանություն անում ու նրանց շահերն առաջ մղում մեր երկրում։

Նիկոլ Փաշինյանը համաձայնել է ադրբեջանական բոլոր պայմաններին ու մեր երկիրը տանում է նոր պարտության։ Նա Ալիևի «ղազն» է ու պարբերաբար ղազագրեր է ստորագրում։

Նիկոլ Փաշինյանին հեռացնելը, ավելի ճիշտ՝ վռնդելն իշխանությունից Հայաստանի ու Արցախի անվտանգության ապահովման թիվ մեկ նախապայմանն է։

Նիկոլ Փաշինյանը Ալիևի հետ բանակցում է վերջինիս օրակարգով։ Ու մինչև ՀՀ–ն նոր բանակցողով հանդես չգա, մենք անընդհատ պարտվելու ենք։

Երբ Նիկոլը քայլելով եկավ Գյումրիից, մինչև Երևան հասնելը նրա խմբակին միացել էր միայն «Չալո» անունով շունը։

Հայաստանի հիմնական ընդդիմադիր ուժերը գտնվում են խորհրդարանում։ Ոչ մի քաղաքական ուժ, այդ թվում՝ իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիրը», չի կարող նման բազմամարդ հանրահավաք կազմակերպել։ Սա և՛ լավ, և՛ վատ լուր է տիտղոսային ընդդիմության համար։

Նիկոլ Փաշինյանի հեռացումն էականորեն կփոխի մեր բանակցային դիրքերը և զգալիորեն կնվազեցնի պատերազմի հավանականությունը։ Նիկոլն իր վախերով ու զիջողականությամբ պատերազմ է բերում, որքան էլ որ անընդհատ խոսի խաղաղության մասին։

Նիկոլը համաձայնել է Թուրքիայի բոլոր պահանջներին ու հիմա ՀՀ քաղաքացիներին նախապատրաստում է «խաղաղության»։ Դե այնպիսի «խաղաղություն», ինչպիսին բերեց 2018–ից հետո։

ՔՊ–ն հիմա ուզում է «օրենքով» խլել վանաձորցու քվեն ու նոր ընտրություններ կազմակերպել՝ մինչև այդ Նիկոլին լիազորություն տալով համայնքապետ նշանակել։

Ալեն Սիմոնյանը, ով Հայաստանում փիառվում էր Աղդամի նուռը ձեռքին նկարվելով և «Աղդամն իմ հայրենիքն է» գրառումներ անելով, ծպտուն չհանեց ադրբեջանցի իր կոլեգայի ասածներին ի պատասխան՝ փաստացի համաձայնելով նիկոլական՝ «Ղարաբաղը Ադրբեջան է, և վե՛րջ» քարոզչագծին։

Նիկոլն ուռճացնում է պատերազմի վտանգը և առաջ տանում այն միտքը, որ արցախահայությունն անպաշտպան է, քանզի խաղաղապահները վատն են։ Նիկոլը դա անում է, որպեսզի Ադրբեջանին զիջումները հետագայում արդարացնի «կյանքեր եմ փրկել» դեմագոգիկ բանաձևով։

Նիկոլական թիմում կա հստակ շերտավորում՝ հեղափոխական օլիգարխներ, սպասարկող շերտ, չմոներ։

Ադրբեջանցիները կոնկրետ բան են պահանջում, իսկ նիկոլենք «խաղաղություն» են մուրում՝ պատրաստակամություն հայտնելով զիջել ամեն ինչ և ակնկալելով թուրքերի օգնությամբ պահել աթոռը։