Քոչարյանը խոսում էր անվտանգային հարցերից, Հայաստանի ու Արցախի շահը պաշտպանելու մեխանիզմներից։ Նիկոլն ասուլիս էր հրավիրել, որպեսզի հայտարարեր, որ Ղարաբաղն Ադրբեջան է, և վե՛րջ։

Մելիքբեկյանի համար ամեն ինչ «ցենտրա», բացի U–17–ից։ Ա՛յ, ա՛յ, ա՛յ․․․

Էդմոնը «թրաֆիկինգի» է ենթարկվել ամենադաժան ձևով։ Պատկերավոր ասած՝ անձնագիրը ձեռքից վերցրել են ու հանել «տռաս»։ Տվյալ դեպքում՝ Վանաձորի «տռաս»։

Պատկերացնել կարելի է, թե ինչեր է երգելու Ալեն Սիմոնյանն իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանի դեմ։

Իշխանափոխությունից հետո ջրի երես են հանվելու Նիկոլի ու իր նեղ շրջապատի թալանի մասշտաբները, պետությանը հասցված ահռելի վնասները։

Էդմոնի չարչարանքներն իզուր չանցան։ Նա ստացավ իր փայ «ոսկորը»։ Նիկոլը ցույց տվեց Էդմոնին իր իրական տեղը և գինը՝ հանելով Հ1–ի «տռաս»։

Ասում են՝ սիրում եմ բոլորիդ, խոնարհվում եմ բոլորիդ առաջ, հպարտանում եմ բոլորովդ ու տանում են զոհվելու, մեռնելու, վատ ապրելու ճանապարհով։

Հազարավոր երիտասարդների գլուխ կերան, բայց հեչ պետքները չի՝ գնացել ջահելություն են վայելում։ Ով ով, բայց իրանք դրա բարոյական ու քաղաքական իրավունքը չունեն։

Նիկոլական իշխանությունը կուլիսներում, ըստ ամենայնի, համաձայնել է բավարարել թուրքական նախապայմանները (այլապես Թուրքիան «երկխոսության» մեջ չէր մտնի)։

Նիկոլենք աճուրդի են հանել արդեն Հայաստանը։ Սա էլ երևի մեծերի Եվրատեսիլում հաղԴելու դիմաց։ Կարող են «Գետաշեն» երգով Արծրուն Մարգարյանին ուղարկել մյուս Եվրատեսիլին։

Լիպարիտյանը քարոզում է ՀՀ անկախության հռչակագրի դեմ, ու եթե մենք նորմալ երկիր լինեինք, ապա նրան ոչ թե ԱԺ–ում պետք է ընդունեին, այլ ԱԱԾ մեկուսարանում։

Բացի նախընտրական ապօրինություններից Նիկոլը նաև հետընտրական ապօրինությունների է դիմում։ Հետընտրականը նրա ընտրակեղծիքային նոր տեխնոլոգիաներից է։

Բոլոր ուսապարկերը, ովքեր այսօր ինքնամոռաց պաշտպանում են Նիկոլ Փաշինյանին, պետք է իմանան, որ Տոնոյան Դավիթի, Սանասարյան Դավիթի, Հայկ Մարությանի ու մյուսների պես օգտագործվելու են և դեն նետվեն։

Նիկոլը գերիներին համարում է հանցագործ, իսկ Իլհամը չի վերադարձնում հայերին, քանզի «մտահոգություն» ունի, որ նրանց Հայաստանում կկալանավորեն ու կտանջեն։

Թուրքական ազդեցության գործակալ Ժիրայր Լիպարիտյանի ագրեսիվ պրոթուրքական քարոզը և նրան Հայաստանում «ռասկրուտկա» անելը հուշում են, որ Նիկոլը մտել է պրոթուրքական գիծն ապահովելու եզրափակիչ փուլ։

Նիկոլը չի կարող բաց սահմանի թեմայով բանակցել, քանզի «հարբած ծաղրածու» որակված մարդն ինչպե՞ս կարող է բանակցել այդ որակումը տվողի հետ։

Ժիրայր Լիպարիտյանի սուտը և Նիկոլին պաշտպանելը նույն նպատակն է հետապնդում՝ «Սպիտակ թղթի» միջոցով «սև թղթի» վերածել Հայաստանն ու Արցախը։

Կամակատար Դավթյանը բացի ամենից, նաև ռաբիս է։ Դե գեղցի Նիկոլի սրտի դատաՂազն ուրիշ ի՞նչ պետք է լիներ։