Զոյայի տեսակն է այդպիսին՝ ինքը կողմնորոշվում է ըստ շեֆի տրամադրության։ Շեֆը քննադատում է, ինքը ևս քննադատում է։ Շեֆը քծնում է, ինքն էլ է քծնում։

Ալիևը որևէ թթու խոսք չի ասում ՀՀ 1–ին նախագահ Լևոն Տեր–Պետրոսյանի հասցեին։ Եվ դա բնական է, քանզի մենք էլ եթե Ադրբեջանում Լևոնի պես մեկին ունենայինք, հաստատ որևէ թթու խոսք չէինք ասի։

Փաշինյանի երեկվա ելույթի խորագիրը հետևյալն էր՝ «Կա՛մ ես Հայաստանում կունենամ բացարձակ իշխանություն, կա՛մ Հայաստանը չի լինի»։

Մենք էլ միամտաբար կարծում էինք, թե Էդմոնը Նիկոլի հետ սակարկելիս ասել է, թե բա «30 արծաթ», բայց առանց Մանե։ Պարզվում է, որ սխալվել ենք։ Մանեով է պայմանավորվել։

Սա՛ է նիկոլավիրուսածին այն «ճշմարտությունը», որի «ուժով» եկել, գրավել է իշխանությունը, պինդ բռնել ու բաց չի թողնում։

Մեր երկրում կորոնաբոլոլայի ենթատեքստն ուղղակիորեն նաև հակասահմանադրական է:

Տապոռ Նիկոլին ու իր թրաշամանուկներին օրենքները և օրինականությունը կտրականապես հակացուցված են։

Էդմոն Մարուքյանը «կլասիկ» հաճախորդ է, իսկ Արամ Զավենի Սարգսյանը՝ «պռաշլյակ»։

Էդմոն Մարուքյանը նախորդ իշխանությունների հաճախորդն էր։ Մութ է ինչպես ԼՀԿ–ի ստեղծման, այնպես էլ «Ելք» դաշինքի ձևավորման պատմությունը։

Ստորագրեց իր քաղաքական վախճանի, որպես ՀՀ նախագահ գոյությունը դադարեցնելու որոշման տակ:

Սա է այն ամենը, ինչ պետք է իմանալ Նիկոլի, իր 89 կլոնների իրավագիտակցության մակարդակի և հերթական անմեղսունակ նախաձեռնության մասին, որի տեղը աղբանոցն է։

Ո՞ւմ է ձեռնտու սահմանադրության ոտնահարումն ու ՍԴ դեմ ապօրինությամբ «օրինականացված» արշավը:

Փաշինյանի համար «Իմ քայլը» խմբակցությունը էկրանի վրա երևացող կանաչ գույնի կլորակներն են։ Բոլորը հավասար, հնազանդ ու անլեզու։

Էդմոն Մարուքյանը պետք է որոշում կայացնի՝ ինքը կլասիկ ընդդիմադիր գործի՞չ է, թե՞ կլասիկ հաճախորդ։

Դժվարը ռուբիկոնն անցնելն է` Սահմանադրությունն ու սահմանադրական կարգը մեկ անգամ ոտնատակ տալը։

Մարուքյանը զարմանալիորեն ու կասկածելիորեն չի շտապում միանալ ԲՀԿ–ի ստորագրություններին։

Փաշինյանն ու «թիմը» կարծում են, որ եթե իրենց ձեռքը մեծամասնություն է ընկել, ինչ ուզեն՝ կանեն:

«Իմ քայլում» պետք է իմանան, որ Նիկոլն իրենց Հիտլերի պես քաշելու է։