«Մոյշիկին» վստահում են ջրերի կառավարումը, «պարկովշիկին»՝ տրանսպորտը, ցածրակարգ շումենին՝ խորհրդարանի կառավարումը, դատարկախոսին՝ բանակը և այդպես շարունակ։

«Թողեք, թող հայերը գնան վիլայեթացման ճանապարհով»․ սա՛ էր Ալիևի ասածի իմաստը, որի հետևում երևում էին Թուրքիայի ականջները։

Նիկոլը 44–օրյա պատերազմի արդյունքում կորստի մատնեց Արցախի պետականությունը՝ Արցախի մնացուկների անվտանգությունն ամբողջությամբ հանձնելով ՌԴ–ին ու ճակատագրի քմահաճույքին։

2018-ից հետո Հայաստանն ունեցել է ոչ թե պաշտպանության նախարարներ, այլ Նիկոլի՛ պաշտպանության նախարարներ։

Խորհրդարանում գրեթե ռազմական դրություն է հայտարարված։ Ձեռնարկվել են աննախադեպ անվտանգային միջոցառումներ։

Խորհրդարանի մանդատային մեծամասնությունն իրար է խառնվում «Նիկոլ» բառը լսելուց։

Մի տխրահռչակին՝ Վաղարշակ Հարությունին, փոխարինեց մեկ այլ տխրահռչակ։

Մեծամասնությունը ձեզ ոչ թե հայհոյում է, այլ ցանկանում է ձեր ու ձեր ամբողջ «քալյաթիմի» սատկելը տեսնել, օր առաջ ձեզ սատկած տեսնել:

Այն, ինչ նիկոլն ու նրա հանցախումբը ձեր նմաններին հրամցնում է որպես «խաղաղության պայմանագիր», իրականում ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ Հայաստանի լիակատար ոչնչացման վերջնագիր, տապանաքար:

Եկամուտը նիկոլականների համար սրբություն է: Պարգևավճարն առանձին, «ընկերական բիզնեսից» քյարն առանձին, բյուջեից «մեկ աղբյուրից գնմամբ» թալանն առանձին:

Նիկոլը կրկին փրկչի դերի մեջ է մտնում։ Նա նոր զիջումների է պատրաստվում և պատրաստում բազմաչարչար հայ ժողովրդին։

Նիկոլական քարոզչապղծության համար չկա ոչ մի կարմիր գիծ, սրանց ապիկարության սահմանն... անսահման է:

Կարճ ասած՝ ալենի համար «արտախորհրդարանական ընդդիմությունը» իրենց գրպանում խլվլացող մանկլավիկներն են:

Սրանցը թվեր «կրակելն» է, աներևակայական կամ ուղղակի անհեթեթ բաներ ասելը։

Սա, փաստորեն, նիկոլից հետո, երկրի թիվ 2 հեքիաթասացն է: Ձեռքներն արյունոտ, գլխակեր ու մարդատյաց, բայց՝ հեքիաթասաց:

Հայաստանի մնացորդների հեռանկարը նիկոլն ու նիկոլենք կապում են բացառապես Թուրքիայի հետ, Թուրքիայի բարեհաճության կամ քմահաճության հետ։

Հաճախորդ ու թուրք-ադրբեջանական քարոզչության զանգուլակ աշխատած տարիներին օրումեջ ոստիկանապետության մասին կաղկանձող կլոունը՝ նիկոլ փաշօղլին, Հայաստանի մնացորդները վերածել է բացարձակ ոստիկանապետարանի:

Դեռևս պաշտոնապես Հայաստան կոչվող երկրի ԱՆպաշտպանության նախարարությունում ինչ-որ մկնային վազվռտուք է («мышиная возня»):