Գոթական ոճով գրված ժողովածուն լցված է գաղջի բուրմունքով։ Գիրքը հագեցած է տարբեր ժամանակների քաղաքական գործիչների, փիլիսոփաների մտքերից մեջբերումներով։ Միայն Աստվածաշնչից մեջբերումները կազմում են ժողովածուի 2/3-ը։

Այսօր, մարտի դաշտից դուրս, ծեծի ենթարկվելու հետեւանքով թե ինչքան արյուն են թափել, Սերժ Սարգսյանին չի հետաքրքրում:

Այս ամենը ճակատագրի դաժան հեգնանքի տպավորություն է թողնում, քանզի Ցեղասպանության զոհերի գույքը ևս բռնագանձվել է, բայց թուրքական պետական ինստիտուտների կողմից:

Բոլորը գիտեն Հայաստանի՝ ԵՏՄ–ին անդամակցելու միակ որոշում կայացնողին ու Հայաստանի ձախողված արտաքին քաղաքականության նախաձեռնողին, բայց շարունակում են այլ մեղավորներ փնտրել։

ԴԱՀԿ աշխատողների երդման արարողությունը շատ խորհրդանշական է։ Նրանք ցեղասպանվածներին հարգանքի տուրք են մատուցում, իսկ ողջերին՝ հարկադրանքի «տուրք»։

Օրենդիր մարմնում իշխանությունը չի հարգում ՀՀ պետական լեզուն, իսկ տեսահոլովակում Աշոտյանը փորձում է մի կերպ գրաբարով «չալել»:

Ուղերձից հրաժարվելը հրաշալի նվեր կլինի ՀՀ քաղաքացիներին ու Սփյուռքի մեր հայրենակիցներին։

Երկու տարի առաջ խոսելով կոռուպցիոներներին բռնելու անհրաժեշտության մասին՝ մինչև օրս անգամ «ոտքերից չի բռնել», ուր մնաց՝ «գլխից բռնի»:

«Անկախ» մամուլն ունի ֆինանսավորման երեք աղբյուր՝ 1.իշխանությունների ոչ ֆորմալ հատկացումները, որոնք գոյանում են «օլիգարխ» կոչվածներից փող կթելու միջոցով, 2.գրանտային միջոցները,3.բիզնեսից ստացվող գովազդները։

Արթուր Ջավադյանի գլխավորած կառույցը որդեգրում է կառավարելի լողացող փոխարժեքի քաղաքականություն, որը մինչև տարեվերջ վերածվելու է մաքուր լողացողի։

Անունն, իհարկե, մաքրել այլևս չի լինի, բայց այն մոռանալու հնարավորություն դեռ կա։

Բացատրելու համար սեփական ֆիասկոյի պատճառները՝ «արևմտամետները» սկսել են քարկոծել հայ ժողովրդին, թե բա՝ սրանք սաղ ստրուկ են, քանի որ ... Պուտինի հրաժարականը չեն պահանջում։

Ելույթից պարզ երևում է, որ ֆանտաստիկայի ժանրում հմտացած տնտեսագետներ են աշխատել Սարգսյանի արտասանած տեքստի վրա:

Ոչ թե սոսկ ավարտվում է այսինչ կամ այնինչ թվականը, այլ «Սերժ Սարգսյանի կառավարման հերթական տարին»:

Այսպես շարունակվելու դեպքում ունենալու ենք համատարած աղետի գոտի: Այսպիսի Հայաստան ես իմ երեխաներին չեմ ցանկանում: Մեզ նո՛ր Հայաստան է պետք։

Մեր «ինքնիշխանիստները» թող հիմա կողմնորոշվեն՝ իրենք վախկո՞տ են, թե՞ դավաճան։ Երրորդ տարբերակ տվյալ դեպքում չկա։

Նույն տրամաբանությամբ կարելի է ասել՝ քանի դեռ այսքան մարդ է մնում Հայաստանում (որը հնար չունի փախչելու երկրից), ուրեմն նրանք աջակցում են Սերժ Սարգսյանի վարած քաղաքականությանը:

Ամբողջ ներմուծումը տրվել է մեկ ընկերության: Մինչև Հայաստան հեղուկ վառելիքը բերում է մեկ կազմակերպություն՝ Սերժ Սարգսյանի մերձավորներին պատկանող «Ռոսնեֆտ–Արմենիան»։