«Խնդրում եմ` ինձ թաղելիս բերանքսիվայր դնել հողը… որ այս կառավարության երեսը չտեսնեմ…»:

Քաղաքական դաշտի՝ ֆորմալ առումով «ընդդիմադիր» համարվող հատվածում կա՛մ թույլ ու լուսանցքային խմբակներ են, կա՛մ ծախված ու ֆոտոսեսիայի ենթարկված բիոզանգվածներ, կա՛մ հոգեբույժների կարիք ունեցողներ։

Դեռ հարց է, թե ինչ է սպասվում Հայաստանին կառավարման համակարգի փոփոխությունից հետո, երբ կարող են լինել մեկ մարդու իշխանություն և կոլեկտիվ անպատասխանատվություն։

Քանի դեռ արտահաստիքային խզմալյանները մեզանում ազատորեն գործում են, ապա ԱԱԾ–ն որքան էլ հաստիքային խզմալյաններին բացահայտի, միևնույն է, վիճակը չի փոխվի։

Բայց մենք սրա՞ համար էինք հավաքվել։

Հանրությունն իր քվեարկությամբ յուրօրինակ հանրային պահանջ ձևակերպեց։ Առողջ ուժերի միավորման և նոր թիմ ձևավորելու պահանջ։ Հանրաքվեն նաև ցույց տվեց, որ Սերժ Սարգսյանն ու իր նեղ թիմը մերժված են։

Հովիկ Աբրահամյանը վատ կյանք է խոստանում, իսկ Պավել Սաֆարյանը՝ նոր պարտքեր։ Եվ ինչո՞ւ պետք է այս մարդկանց պահի ՀՀ հարկատուն։ Սաֆարյանն ընդմիշտ է՝ «Coca-Cola»–ի նման. «բացելիս» թշշոց է գալիս, բայց մեջն օգտակար բան չկա։

Ստրկամտությանն ու քծնանքին էլ չափ կա: Սակայն, ինչպես հայտնի է` հայի չափը չափազանցն է:

Սերժ Սարգսյանը ցույց տվեց, որ ինքն ընտրակեղծիքների 400 համեմատաբար «ազնիվ» ձև գիտի։ Այս անգամ նա դիմել էր «9–րդ ձևի» օգնությանը։ Հասարակությունն իր օգտին գրանցեց 32,35%:

ԿԸՀ-ն հանրաքվեի արդյունքներն ամփոփելիս պարտավոր է նաեւ տեղեկացնել, թե քանի «սպարտիվկա» ու գլխարկ է օգտագործվել «այո»-ի քանակն ավելացնելու համար:

Հովիկ Աբրահամյանն անուղղակիորեն պատասխանել է Սերժ Սարգսյանին՝ բացահայտորեն հայտարարելով, որ համաձայն չէ վերջինիս ծրագրերի հետ։

ՌԴ–ի ու Ասադի դեմ պայքարում Օբաման, Էրդողանը, Աբու Բաքր Ալ Բաղդադին (ԴԱԻՇ–ի առաջնորդը) ու մյուսները նույն թիմն են ներկայացնում։

Նկատեցի՞ք, թե այդ մարդուն ինչպես «տոկը խփեց», հենց որ հարցրին, թե ինչով է զբաղվելու որպես նախկին նախագահ։

Եթե սահմանադրական փոփոխությունները չանցնեն, ապա իշխանական բուրգը լրջագույն ցնցումների մեջ կընկնի, իսկ Սերժ Սարգսյանը կհայտնվի ցայտնոտի մեջ։

Մեր ջերմագին ողջույններն իրեն ապագա վարչապետ հռչակող, քաղաքականության մեջ խելքը պարտադիր չհամարող ու ՀՀԿ «Այո»–ական շտաբի պետ աշխատող Հովիկ Աբրահամյանին։

Անասելիք, ձանձրալի, հոգնած մարդու ինքնաասուլիսը հետաքրքիր չէ հանրային որեւէ շերտի: Մանավանդ երբ «ֆռռացնող» երանգը հոգեկերտվածք է: Սարգսյանի խոսքն այլևս իր նեղ շրջապատի համար է, այն էլ՝ խարդավանքային խաղի կանոնների շրջանակներում։

Հերթական անգամ պարզ դարձավ, որ «անկախ» մամուլի, «Այո և ոչ» ռեալիթի շոուի և ընդհանրապես «Գեբելսյան» քարոզչամեքենայի գլխավոր խմբագիրը, սցենարիստն ու ռեժիսորն ինքն է՝ Սերժ Սարգսյանը։ Նա ուզում է մնալ։

Մի կողմից ասում են, թե քվեարկեք «այո», որպեսզի Սերժը հեռանա, իսկ մյուս կողմից էլ թե՝ եթե քվեարկեք «ոչ», ապա Սերժը կմնա, այսինքն՝ կրկին առաջարկում են «այո» քվեարկել։