1940-50-ականներին էլ բոլոր քաղաքները, գյուղերը, կոլխոզներն ու սովխոզներն «ընդդիմադիր չէին, շատ լավն» էին…Ըստ Մացակ Պապյանի…. Հիմա էլ՝ ըստ ՀՅԴ-ականի:

«Բարեփոխումների» շրջանակներում առաջ քաշված «երիտասարդ» և «արհեստավարժ» կադրերը ոչ մի պետական ու հանրային առաքելություն չունեն, ինչպես որ «Վերջի բոլշևիկը» չունի։

Հովհաննես Հովսեփյանը շատ դրական ազդեցություն է ունենալու բյուջետային մուտքերի վրա, քանզի տիրապետում է այնպիսի «ֆինտերի», որոնք կարող են նպաստել պետական գանձարանի բարգավաճմանը, ծլարձակմանը և բազմացմանը:

Ամեն տարի նախագահականը «Փուչիկ Կարենի» հիմնադրամին է հատկացնում 500 միլիոն դրամ: Մինչդեռ այդ գումարներով կարելի էր աստիճանաբար լուծել անօթեւաններին բնակարանով ապահովելու խնդիրը:

Թրքաբոլշևիկներն ազգություն ու հայրենիք չունեն։ Էրդողանի հետ քեֆ կանեն, Ալիևի հետ էլ՝ քիրվայություն։

«Անկախ» լրատվամիջոցներն էքստազի մեջ են հայտնվել Սերժ Սարգսյանի «փետրվարյան թեզիսներից»։

Չի բացառվում, որ մի օր մարտի 1–ի զոհ հռչակված Սերժ Սարգսյանը հայ ժողովրդին համարի հանցագործ՝ ընտրությունների ժամանակ իրեն ձայն չտալու համար։

Իշխանությունը, ըստ հարմարության, դզել-փչել է ընտրական գործընթացի կազմակերպումը, ազնիվ, արդար, թափանցիկ ընտրությունների անցկացումը երաշխավորող «սուրբ գիրքը»:

Ինչ ասես՝ լսել էինք, բայց որ Սերժ Սարգսյանը մարտի 1–ի զոհն է, միայն Արամի պես հաճախորդի մտքով կանցներ։

Եվ երկար կշարունակվի այս խաղը պետության ու պետական կառույցների հետ, քանի դեռ թույլ ենք տալիս մեկ մարդու «Գյադե՛ք, է՛ս կողմ, գյադե՛ք, է՛ն կողմ» խաղալ։

Արամ Սարգսյանը Սերժ Սարգսյանին, ով մարտի 1-ի թիվ մեկ շահառուն է, ներկայացրել է որպես ... զոհ, իսկ մարտի 1-ը՝ Սերժ Սարգսյանի թիկունքում կազմակերպված բանսարկություն և դավադրություն:

Տականքների ժամանակներ են եկել, ու պետք է փոխել այդ ժամանակները՝ երկաթե ավելով սրբելով հասարակական, քաղաքական ու լրատվական դաշտը մարտի 1–ի բերած կեղտից։

Յուրի Վարդանյանը, ելույթ ունենալով Հայոց ցեղասպանության թեմայով, այն համարել է զավեշտ՝ ակնհայտորեն չհասկանալով այդ բառի իմաստը:

«Լրագիր.ամ» կայքը մի կողմից ձոներգում է Սերժ Սարգսյանի վերջին ելույթի «թեզիսները», մյուս կողմից՝ իր անհեթեթ հարցադրումներով արտագաղթի քարոզ տանում։

Մեզ պետք է չհետաքրքրի, թե ինչ է անում Սարգսյանը: Նրա հետ ամեն ինչ պարզ է: Բոլորիս պետք է հետաքրքրի այն հարցը, թե ինչ ենք անում և անելու մենք: Մնացածն անիմաստ նվնվոց է:

Շրջանառության մեջ է դրվել «Սերժ Սարգսյանը՝ ներդրումների հայթայթող» սերիալը, որի բոլոր մասնակիցները գիտեն, թե ինչն ինչոց է, բայց դե, դեր է՝ կատարում են:

Երեւի, Աշոտյանը կիմանա, մեկ էլ «նոր» նախարարը:

Այսօր Գյումրիում փողոցներն ու պողոտաներն այնպես են քանդվել, որ լճեր են առաջացել. երեւի, մի բան գիտեր, էլի, Տիգրան Սարգսյանը… մի քիչ էլ քանդած մնա՝ ծով կառաջանա, ու այդ քաղաքը կդառնա նավահանգստային։