Տղա՛ ջան, հանգի՛ստ նստի տեղդ. վաղը պատասխա՛ն ես տալու կերածդ «շաղգամների» համար` եթե ոչ օրենքի, ապա պատմության առաջ։

Նիկոլ Փաշինյանն այժմ մնացել է անգրագետ պողոսների ու տնեցիների հույսին։ Չհաշված՝ ՀԱԿ–ը։

Նիկոլը զոհերի հարազատներին պետբյուջեի հաշվին ուզում է փող տալ՝ 30–ական միլիոն դրամի չափով։

ՍԴ որոշումը մեկնաբանում ու աջուձախ «պտտացնում» են` ոնց ուզում են։  

Ով քաղաքական շաբաշը տալիս էր ՀԱԿ-ին, նա էլ պատվիրում էր մարտի 1-ի հանրահավաքային մենյուն:

Նիկոլը հիմա ինքն իրեն տեսնում է հայելու մեջ ու խորապես զզվում տեսածից, բայց ստիպված է շարունակել նայելը։

Եթե Փաշինյանը գտնում է, որ փողոց փակելով հարց լուծելը հարվածում է Հայաստանի հեղինակությանը և հակաօրինական է, ապա պետք է անմիջապես հրաժարական տա։

Վերջապես քայլարածներից մի ողջամիտ «առաջարկություն» լսեցինք։

Էյֆորիայի փուլում Նիկոլի դեմքն ավելի բարձր վարկանիշ ուներ, քան Քիմի հետույքը։

Մինչև ֆիլմի ցուցադրմանը մասնակցող Աննա Հակոբյանը Տորոնտոյից հետո գա, կարող է բանը բանից ամբողջությամբ անցած լինի։

Հարկատուների փողերը մսխեց, որ ի՞նչ անի։ Ո՞վ է պատասխան տալու բյուջեի վատնված միջոցների համար։

Եթե Փաշինյանի վրայից արդեն իր խմբակցության պատգամավորներն են թռնում կամ էլ թռնում են իր դեմքին, նշանակում է` եկել է վերջի սկիզբը։

«Ամուլսարը` սա՞ր, թե՞ հանքավայր» երկընտրանքի վրա տեւական ժամանակ գլուխ կոտրելուց հետո Փաշինյանը հանգել է այն եզրակացության, որ ...

Բոլոր այն ուժերն ու անհատները, որոնք Հայաստանում տեռորի և բոլշևիկյան կոդեր են քարոզում, գործում են թուրք–ադրբեջանական շահերի օգտին։

Պոպուլիստը միշտ ձգտում է դուր գալ բոլորին։ Հասկանալի է, որ դա հնարավոր չէ։ Հենց դրա համար էլ Փաշինյանը որոշում չի կարողանում կայացնել։

«Ո՛չ ռոբոտացմանը․․․» կարգախոսով քաղաքականություն մտած, ամբողջ կյանքը բոմժություն քարոզած ու աղքատությունը սրբացրած Նիկոլը։

«Ծռերի» հետ հանդիպումը ցույց է տալիս, որ «ժողովրդի» վարչապետը մնացել է մենակ։ Անվճռական մենակ։

Նիկոլ Փաշինյանը զզվում է անգրագետ պողոսներից։ Ասել է թե՝ սեփական անցյալից։