Երեկվա օրն ավարտեց սիբեխով, ու սկսվեց «ուժեղի և թույլի» մասին սիբեխային դատողություններով։

Վերելակները չեն աշխատում, ՔՊ-ի ձեռքով բազմակի անգամ թանկացված գույքահարկ են վճարում։

Փաստորեն ոչ միայն Էրեբունիում են խցանված կոյուղագծերը, այլ նաև՝ Արաբկիրում։

Ընդդիմությունը կդառնա միասնական, ընդդիմությունը կունենա իմաստ, եթե սեփական ժողովրդին հանի պատերազմով վախեցնելու և խաղաղությամբ սպառնալու` նիկոլական ծուղակից։

Կենսագրության և փորձի բացակայությամբ երկիրը ղեկավարելու ցավոտ հետևանքներին առ այսօր բախվում ենք բոլորս։

Իսրայելի որոշումը՝ սպանել Լարիջանիին, նպատակ ուներ ոչնչացնել այդ երկրի չափավոր խմբի ներկայացուցչին, որպեսզի ԱՄՆ-ն չկարողանա այդ խմբի միջոցով համաձայնության գալ:

Արևմուտքում և Թուրքիայում մեծ հույսեր են կապում, որ Իլյա Երկրորդի մահից հետո կհաջողվի տրոհել և Վրաց եկեղեցու մեծ մասը մտցնել տիեզերական պատրիարք Բարթողոմեոս Ա-ի ազդեցության տակ, ինչպես որ դա եղավ Ուկրաինայում:

Որտե՞ղ է քաղաքային իշխանությունը, ինչո՞ւ պետք է երեխաները հաճախեն դպրոց, որտեղ տարածված է կոյուղաջուր։

Հասարակությանը պիտի վերջապես բացատրվի, որ սա հերթական, պաշտոնի կամ ցուցակի ընտրություն չէ, սա պատմական-քաղաքակրթական ընտրություն է։

Եթե ուզում ես իմանալ ընտանիքի գաղտնիքները՝ մի քաղցր կոնֆետ տուր երեխային, ինքը ամեն ինչ կպատմի։

Խանութներում առաջին անհրաժեշտության մթերքների գները համառորեն շարունակում են աճել։

Էրեբունի 32-34 շենքերում մարդիկ անձրևի հետ միասին «ապրում» են մուտքերում լցվող ջրի մեջ․ ծխատարները վնասված են, վիճակը՝ անտանելի։

Եվրամիության չինովնիկները հիբրիդային պատերազմի դեմ պայքարի անվան տակ իրականում հիբրիդային միջամտություն են իրականացնում Հայաստանի ներքաղաքական կյանքին:

Վիթկոֆը և Քուշները սխալ տեղեկություններ են տրամադրել Թրամփին Իրանի պատերազմից առաջ, որի արդյունքում էլ ազդել են նրա վրա՝ Իրանին գրոհելու որոշման հարցում:

Երաշխավորված խաղաղության մասին. Ալիևը չի կարող խաղաղության երաշխավոր լինել։

ՔՊ-ն Երևանն ու երևանցիներին թալանում է 100%-ի սահմաններում։

Հանրությունը պետք է տեսնի լուրջ, գրագետ թիմեր, որոնք ոչ թե միմյանց են nչնչացնում՝ սեփական նեղ շահի համար, այլ համախմբում են ուժերը։

Հովսեփ Էմինից դեպի Վաղարշյան տանող ճանապարհը նայելով՝ տպավորություն է, թե այդ գումարներից այստեղ ոչինչ չի հասել։