Ադրբեջանցիք մենակ մի բան են ուզում՝ որ մենք չլինենք ու Արցախը լինի իրանցը։

Դիլետանտիզմն էլ պետք է չափ ու սահման ունենա:

Նիկոլը դեղին մամուլից էն կողմ ոչինչ չգիտի, անգամ Արցախի քարտեզը չգիտի։

Ի՞նչ է կատարվում Հայաստանում, իսկ ավելի ճիշտ՝ ի՞նչ է կատարվում Հայաստանի հետ:

Այլ, օրինակ, միջազգային հարթակից հստակ ասելը, որ Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի իրացումը պետք է տեղի ունենա Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունից դուրս։

Նիկոլինը միտինգն է։ Քանզի դրա համար պետք են զրո խելք, միլիոն էմոցիա և բարձր դեցիբելներ արձանագրող բղավոցներ։ Մյունխենում միտինգ չստացվեց, քանզի ձևաչափն էր այլ։ Իսկ այլ ձևաչափում Փաշինյանն իրեն վստահ չի զգում. հա՛մ «դուխը» չի հերիքում, հա՛մ գիտելիքը։ Դա է պատճառը, որ ներսում ամբոխի միջոցով առյուծ կտրողը դրսում փափկասուն փիսոյի է վերածվում։ Ալիևի, Մամեդյարովի լկտի պահվածքն ու տիրական քմծիծաղը գալիս են դիմացինի խեղճությունից ու դիլետանտությունից։ Փաշինյանն է մեղավոր, որ իր վրա դրսի լսարանի առաջ ղժժում են ռազմի դաշտից ճողոպրած ժողովրդի առաջնորդները։ Իսկ մենք էլ մեղավոր ենք, որ նմանատիպ իշխանությանը հանդուրժում ենք։

Դա ուղղակի զավեշտ է և ամբողջ հանդիպման տապալում։

Հանուն Արցախի, հետևաբար՝ Հայաստանի, օր առաջ հրաժարական տուր ու գնա արտահերթ ընտրությունների։

Բարոյականություն ունեցող մարդը, եթե բոյկոտում է իր աշխատանքը, ապա պետք է հրաժարվի նաև իր աշխատավարձից, պարգևավճարներից։

Նիկոլ Փաշինյանի Ստի-Կեղծիքի-Լափի իշխանությունը Հայաստանում ապագա չունի:

Իրավական առումով որևէ սուտ մատնություն գոյություն չունի:

Իմ այս նամակները նմանվում են սերիալի, որի յուրաքանչյուն նոր էպիզոդից առաջ ներկայացվում է նախորդ սերիաներում տեղի ունեցածը։

Նորին մեծություն վարչահրամայապետը հերթական «իրքայլն» արեց Հայաստանից կացնային ընտանիքաբռնապետություն սարքելու ճանապարհին։

Թող ժողովուրդը որոշի... Այո, թող նստի, ոչ, թող ֆռֆռա։

Դուք Վենետիկի հանձնաժողովից վախենում եք, ինչպես սատանան՝ խաչից։

Եթե ՀՀ հպաաաաարտ վարչապետը Բեռլինի պատից բռնվելով քայլեր դեպի Պեռգամոն թանգարան, այնտեղ կտեսներ Գերմանիայի չհպարտ վարչապետ Անգելա Մերկելի բազմաբնակարան շենքում սովորական բնակարանը:

Հող տանք` բարիշենք, ազգ ու հավատք ուրանանք` բարիշենք..․ Չխրատվեցի՞ք։

Վիճակագրական հեղափոխության սիրահար ու զոհերի տարեկան թվերի թավշյա դինամիկայով հպարտացող Նիկոլ Փաշինյանը լուռ է։ Լուռ է, որովհետև ամեն մի զոհի համար պետք է կոնկրետ պատասխան տալ, իսկ ահա զոհերի քանակին կարելի է անդրադառնալ վիճակագրական տեսանկյունից և անցնել առաջ․․․ Փաշինյանական քարոզչամեքենան հակահայկական ու հակապետական բոլոր դիվերսիոն գործիքներն օգտագործում է։