Դժվար է հիշել, թե երբ են տնտեսական վիճակագրության հրապարակումներն այսքան քաղաքականացված եղել: Թե՛ սպասումի, թե՛ մատուցման առումով: Հատկապես համախառն ներքին արդյունքի հաշվետվությունը:

Ու ամեն անգամ Արցախի կարգավիճակի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը հստակեցնելու փոխարեն, առաջ է քաշում հերթական մակերեսային, հպանցիկ ձևակերպումները (միկրո, մինի, նանո…)։

Նորմալ երկրներում նույնիսկ նման բաների մասին մտածելը կհամարվի հանցագործություն:

Իմ գրառումից հետո ժամերի ընթացքում տարբեր մարդկանց կողմից ստացել եմ տվյալներ կոնկրետ իմ մատնանշած հրապարակման օգտատիրոջ և նրանց քաղաքական կապերի մասին:

Միակ բանը, որտեղ վարչահրամայապետ Փաշինյանն իրոք անկրկնելի է, չափ ու սահման չճանաչող ցինիզմն է, փարիսեցիությունը և դեմագոգիան։

Հալվա-հալվա ասելով՝ ժողովրդի բերանը չի քաղցրանա։

Իրավաբանության նկատմամբ սեռական ոտնձգություն կատարող մեր որոշ «գործընկերների» համար միակ համաչափ պատիժը կարող է լինել հարկադիր ուսուցումը։

Լիճք գյուղի հիմնական դպրոցը գտնվում է անմխիթար վիճակում, այս պահին դպրոցում սովորում է 72 երեխա:

Ինչո՞ւ է իշխանությունը լծվում այո-ի քարոզարշավին։ Ի՞նչ իմաստ կա քարոզելու մեկ բան, որը «Ժողովրդի պահանջ է»։

ՀՀ ներկայիս իշխանություններն Արցախի հարցում վարում են, մի տեսակ, մշուշոտ քաղաքականություն:

Տարօրինա՞կ է, որ վարչապետի խոսքում սպրդել է «հայ ժաղովուրդ» եզրույթը «Հայաստանի և Արցախի ժողովուրդ» եզրույթի փոխարեն:

Սիրելի Պողոս, հիշիր ու անընդհատ մտքումդ պահիր. քեզ պատրաստում են, որ այս մարդուն անսահմանափակ իշխանություն նվիրես։

Այսինքն, այն մարդկանց տները, որոնց լավատեսությունը դեռ ոչ ոք չի ծծել:

Հետաքրքիր է, ԱԱԾ-ն զբաղվելո՞ւ է մարդասպանության ուղիղ կոչեր անող «դիաննահարությունյաներ»-ով։

Հիշո՞ւմ եք, թե որքան եմ խոսել՝ «խանգարողին տանենք բանտ, հետո մի բան կանենք» աշխատելաոճի մասին։

Հիմա եկեք այս ամենին անուն մտածենք։ Ես իմ տարբերակներն ունեմ, իհարկե, բայց մի տեսակ ամաչում եմ գրել։

Ազդարարված «սպարինգի» փոխարեն ականատեսն եղանք կանխատեսելի «պասերով» խաղին։

Մեծապես այդ ստվերի մի մասը կրճատելու հաշվին է, որ ներկա իշխանությունները ապահովել են բացարձակ թվով բարձր ցուցանիշ: