Այդ իբր ճգնաժամը կարող է վերջանալ նույն այն վայրկյանին, երբ Նիկոլը հիշի, որ պետության ղեկավար է։

Երկու տարի առաջ, երբ դուք ջանասիրաբար զավթում էիք իշխանությունը, դուք առատաձեռն խոստումներ էիք տալիս հայ ժողովրդին։

Վարչապետի սփիչռայթերն է, ելույթներն է գրում: 

Ժողովրդին ոչ ոք չէր տեղեկացրել, որ իրենք ինչ-որ բան են պահանջում լուծել հանրաքվեով:

Ընտրողաբար է տեղեկություններ հրապարակում՝ ևս մեկ անգամ ապացուցելով, որ բացարձակ զուրկ է պետական մտածելակերպից։

Նախագիծը հակասում է դատավորի անփոփոխելիության սկզբունքին։

Բնակչության թվաքանակի նվազումը չի դադարել։ Եթե 2019թ․ հունվարի 1-ի դրությամբ մեր երկրի մշտական բնակչության թիվը 2 մլն 965 հազար 300 մարդ էր, ապա այս տարվա հունվարի 1-ի տվյալներով մենք պակասել ենք՝ 2 մլն 959 հազար 200։ Եվ կարելի է ենթադրել, որ այս գործընթացը դեռ շարունակվելու է։ Ժողովրդագրական ամենաանհանգստացնող փաստը ծնունդների նվազումն է։

ԱԺ-ի կողմից հանրաքվե անցկացնելու մասին որոշումն ընդունվելուց հետո` եռօրյա ժամկետում, Հանրապետության նախագահը նշանակում է հանրաքվե:

Արդյունաբերության աճը 2019թ․ պաշտոնապես կազմել է 9 %:

Պարզապես պատմական փոքրիկ էքսկուրս է:

Թող ամեն մեկն ընտրի իր հերոսին:

Հետևանքները շատ ծանր են լինելու։

Այլապես պատմության մեջ կմնաք որպես վախկոտ, անդեմ, անողնաշար ու միայն արական սեռի պաշտոնյա, բայց ոչ տղամարդ։

Նրանք ճանաչում են միայն ուժի այն տեսակը, որը հնարավորություն կտա պահել զավթածը, որքան հնարավոր է երկար։

Էդ «նկարչությունն» էսօր հենց Նիկոլին է պետք:

Եթե ես վստահ չեմ, որ Արցախի հարցում Պողոսը անասնավարի չի քվեարկելու, ապա պիդառասների ու էկոլոգիայի հարցում ինքը ցեմետ-բետոն դիրքորոշում ունի։

Իսկ հետո սկսում է էն կինոն, որը մենք արդեն տեսել ենք մի անգամ։

Չկա ոչ մի կասկած, որ երեկվա կատարվածն ավեի ուշ դառնալու է քրեական գործի քննության առարկա։