Առաջիկա ընտրություններում Փաշինյшնի հույսն Էրդողшնն է։ Նա Արցшխը հանձնեց Ադրբեջшնին, Հայաստանն էլ ուզում է տալ Թուրքիшյին, որպեսզի իր կաշին փրկի։

Այլասերված ավտորիտար ռեժիմն ամբողջացնելու համար Նիկոլին մնացել է մի հատ գեստապո ու նիկոլյուգենտ ստեղծի։

Նիկոլի Հայաստանը դարձել է մահերի երկիր։ Փաշինյանը ոչ թե խաղաղության աղավնի, այլ մահվան ագռավ է, որից օր առաջ պետք է ազատվել։

Նիկոլ Փաշինյանը մեղադրանք ներկայացրեց Միքայել Սրբազանին, քանի որ վախենում է նրա բարձր վարկանիշից։ Խոսքը քաղաքական վարկանիշի մասին է։

Երկիրը խորասուզվել է ամենաթողության, սպանությունների, արյունալի «ռազբորկաների», կրակահերթերի, քաղաքական հետապնդումների խավարի մեջ։

Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ հարձակումն ադրբեջանական պատվեր է, ինչի դեմ մենք պայքարելու ենք ու պաշտպանելու ենք մեր արժեքները, մեր հավատքը, մեր եկեղեցին:

Սրանք Արարատի դեմ կռիվ են տալիս յենիչերիների էնտուզիազմով: Սրանք Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ պայքարում են թշնամու պես: 

Փաշինյա՛ն, մինչև դու ծնկը չգաս ու ներողություն չխնդրես, մենք պայքարը շարունակելու ենք։ Գալու է ախուրյանցի Անոյի, հարևան Պողոսի վրեժի, ՀՀ-ի վերածննդի ժամանակը։

Փաշինյանի նպատակը Զանգեզուրի միջանցքը հանձնել էր։ Այս ամենը մի նպատակ է հետապնդում՝ տարածքների փաթեթավորված հանձնում՝ գեղեցիկ անուններով։

Արարատ սարի նշանի հեռացմամբ Թուրքիայի հերթական պահանջն է կատարվել։ Իսկ Ադրբեջանը շարունակում է թշնամանք գեներացնել։

Թուրքիան ուզում է Նիկոլի ու թուրքական 5–րդ շարասյան ձեռքերով հեռացնել ռուսական 102–րդ ռազմաբազան ՀՀ-ից, ներսից կազմալուծել ՀՀ անվտանգության համակարգը։

Այս ամենը քաղաքական պատվեր է և քաղաքական հետապնդում այսօրվա իշխանությունների կողմից։ Եթե նույնիսկ մեզ նստեցնեն, վաղ թե ուշ հաղթելու է ճշմարտությունը։

Նիկոլն իր կաշին փրկելու և Սահակաշվիլու օրը չընկնելու համար պատրաստ էր վերացնել ոչ միայն Արցախը, այլ նաև վերացնում է Հայաստանը։

Առաջիկա ընտրությունները Փաշինյանի, իր նեղ շրջապատի համար, բառի բուն իմաստով, առանց չափազանցնելու, կյանքի և մահվան հարց են:

«Մայր Հայաստան»-ը ռուսական ռազմաբազան դիտարկում է որպես Հայաստանի անկախության և անվտանգության կարևորագույն երաշխիքներից մեկը:

Նիկոլ Փաշինյանի հույսը վերջին «փամփուշտն» է՝ ընտրակեղծիքը։ Եթե չարեց, պարտվելու է։ Եթե արեց, հեղափոխություն է բերելու։ Նրա վախը Սահակաշվիլու ներկա վիճակն է։

Արդարադատությունը ձեռք է բերում պատժիչ նշանակություն, դատարանները վեր են ածվում ազատ խոսքի և կրոնի ազատության բռնաճնշման գործիքի:

ՔՊ-ական Ռոմանոսը արդեն ժողովրդի անունից է հոսանքազրկումներ անում, դրա համար էլ ժողովուրդը բողոքելու տեղ չունի: