Նիկոլ Մոլդովայի մայրաքաղաք Քիշնևում իր սիրելի Ալիևի հետ հանդիպման ժամանակ գործնականում նոր հակահայ պայմանավորվածություններ է կայացրել:

նման «բեռնափոխադրումներ» հնարավոր են այն դեպքում, երբ իշխանությունը թաթախված է դրա մեջ կամ ուղղակիորեն ներգրավված կամ՝ «գնված»:

Քանի ու քանի երեխայի գլուխ կերավ իր արկածախնդրական ու անպատասխանատու «խաղաղասիրական» քաղաքականությամբ, որի էությունը սոսկ թշնամիների շահերի սպասարկումն է:

Գարնան վերջին օրով, Հայաստանի Հանրապետության վերջից «5 պակաս», Երևանում ինչ-որ «Ժողովրդավարության հայկական ֆորում» էր անցկացվում:

ԱՄՆ-ն մի արյունարբու ռեժիմի կողքին է, որը աչքի է ընկել ամենավայրագ հալածանքներով, հետապնդումներով, ժողովրդավարություն ասվածի համակողմանի բռնաբարությամբ, բանտարկյալների խոշտանգումներով:

Հայաստանի Հանրապետության այս պահի բոլոր բարձրաստիճան պաշտոնյաները՝ վարչապետ, ԱԺ նախագահ, նախագահ, ենթակա են անհապաղ ձերբակալման՝ պետական դավաճանության մեղադրանքով։

«Մայր Հայաստանը» դրել է այսօրվա օրակարգի ամենից գլխավոր հարցը՝ կատարել իշխանափոխություն, իշխանությունից հեռացնել կործանարարներին:

Որքան Նիկոլ Փաշինյանն իջեցնում է նշաձողը, այնքան ավելի ու ավելի է բացվում Ալիևի ախորժակը:

Որքա՜ն «նուրբ» են զգում միմյանց: Հարազատությունը հո պոզով-պոչո՞վ չի լինում:

Սրանց քաղաքական հավատամքը, եթե կուզեք՝ կրեդոն, ծայրահեղ ցինիզմն է:

Նիկոլ Փաշինյանը գործնականում հանձնեց Հայաստանն ու, փաստորեն, խփեց նախավերջին մեխը Հայաստանի դագաղին:

Փաստերի համադրումը և դեպքերի զարգացումը ողջամիտ կասկած է առաջացնում, որ այս ծրագիրը կյանքի կոչելու համար Փաշինյանը նաև կոնկրետ գումար է ստացել։

Նիկոլ Փաշինյանը բացահայտ դավաճանական բնույթի հայտարարություններ է անում, այդպիսով ծառայություններ մատուցելով Ալիևին։

Նիկոլ Փաշինյանն ավելի ցինիկ ու անհեթեթ արտահայտություններ է անում և շարունակում է հակահայկական «քարոզները»:

փաշինյանենք թուրքերի առաջ որոշակի բաներ են հանձն առել ու նաև կատարել որոշակի հանձնառություններ, և երբ «Նեմեսիսի» արձան է բացվել, հիմնականում՝ Փաշինյանից անկախ պատճառներով, Չավուշօղլուն ասում է՝ չհասկացանք...:

Արմեն Դանիելյանը իշխանության կամակատար է, այլ ոչ թե դատավոր:

Այնպիսի՜ աղմուկ-աղաղակ կբարձրացներ Նիկոլ Փաշինյանը, որ նրա անդուր ձայնի ելևէջները մինչև Կիտո (հատուկ քպ-ականների համար նշենք, որ դա Էկվադորի մայրաքաղաքն է) կհասնեին:

Պետք է չմոռանալ նաև ընթացքում հպարտանալ պարտությամբ, ինչպես նաև հայտարարել, որ Արցախը Ադրբեջան է, և վերջ։