Սերժ Սարգսյանը Արմեն Սարգսյանից պահանջում է ապաքաղաքական նախագահ լինել, ինչը Հայաստանում նշանակում է՝ լինել «անգլիական թագուհու» դերում, այն էլ՝ առանց թագի:

ՀՀ քաղաքացիները հիմա շատ լավ հասկանում են, որ «Ելք»-ը թանկացումների համար չի դուրս եկել փողոց ու բղավում «Իջեցում», այլ ընդամենն ուզում է իր գինը բարձրացնել ներիշխանական հարաբերություններում:

Սերժ Սարգսյանը չքաղաքականացվելու խնդիր է դրել, իսկ ահա Արմեն Սարգսյանն իր առաջին հայտարարությամբ արդեն քաղաքականացվում է:

Անփոխարինելիությունը հարաբերական հասկացություն է, այն էլ՝ շատ ցածր հանրային լեգիտիմության և ՀՀԿ-ի պես քաղաքական հենարանի պարագայում:

Շատ հնարավոր է, որ ամլիկ գառ ձևացողը նախագահի աթոռին հայտնվելուց հետո լրիվ այլ կերպ իրեն դրսևորի՝ տհաճ անակնկալ մատուցելով Սերժ Սարգսյանին: Հնարավոր է նաև հակառակ տարբերակը:

Սերժ Սարգսյանն իր վարչապետությունն անվտանգ ու ցմահ դարձնելու նպատակով ապաքաղաքականացնում է քաղաքական ինստիտուտները:

Դատելով ամենից՝ Ծառուկյանը համաձայնել է Սարգսյանի ապաքաղաքական նախագահի թեկնածուի օգտին քվեարկել, ինչը նշանակում է, որ...

Նոր Սահմանադրության ամբողջական ուժի մեջ մտնելուց հետո երկրում տիրելու է շատ ավելի կեղտոտ մթնոլորտ, քան կա հիմա: Գաղջը խորանալու է:

ՀՀ նախագահի ով լինելու հարցը վերածվել է «Գուշակիր մեղեդին» խաղի: Շարմազանովն ու Սարգսյանը «իշմարներ» են տալիս, «նամյոկներ» են անում, բայց այդպես էլ անուն չեն տալիս:

Ըստ Սահմանադրության՝ ՀՀ նախագահը պետության գլուխն է, և այդ գլուխը, փաստորեն, պետք է լինի ապաքաղաքական: Սա նշանակում է, որ պետությունը դառնալու է անգլուխ:

Քաղաքականությունը 2017-ի խորհրդարանական 10.000-դրամանոց ընտրություններից հետո ամբողջությամբ տեղափոխվել է կուլիսների ու մուտիլովկաների տիրույթ:

Սարգսյանը խոստացել է չդառնալ վարչապետ 2018-ի ապրիլի 9-ից հետո, իսկ Կարապետյանը խոստացել է մնալ վարչապետ 2018-ի ապրիլի 9-ից հետո:

Գասպարյանի ու Հովսեփյանի վեճը նաև ցույց է տալիս, թե ինչպիսի պատկեր ենք մենք ունենալու այն ժամանակ, երբ ամբողջությամբ ուժի մեջ կմտնի նոր Սահմանադրությունը:

Նոր Սահմանադրության համաձայն՝ ՀՀ նշանակովի նախագահը պետության գլուխն է, սակայն դատելով նրա լիազորություններից՝ նրան պետական կառավարման համակարգում վերապահված է «մեխի գլուխի» կարգավիճակը:

Ի՞նչ իմանար երբեմնի թունդ ընդդիմադիր Արզումանյանը, որ Սերժ Սարգսյանից դեսպանի պաշտոն է ստանալու: Անկանխատեսելի են հաճախորդների ճակատագրերը ...

Հայաստանը, ինչպես հայտնի է, չինովնիկական դրախտավայր է: Իսկ դրախտավայրում տեղերը սահմանափակ են:

Գործ ունենք «ճվճվներ-ճղճղներ-իշխանություն» անխախտ միասնության հետ:

Հարցն այն չէ, որ Սերժ Սարգսյանն իրավունք չունի թեթևակի մրսել կամ տոնական օրերին մեկնել արտերկիր: Ունի՛, իհարկե: