Մինչ Հայաստանի քյաբաբային վերնախավը զբաղված է ներքին «մուտիլովկաներով» ու «Վերարտադրություն» օպերացիայով, ադրբեջանցները լուրջ աշխատանք են տանում:

Նա չի խոսելու, չի տեսնելու և չի լսելու: Եթե խոսելու է, ապա լղոզված, եթե տեսնելու է, ապա միայն լավը կամ ոչինչ, եթե լսելու է, ապա միայն իրեն նշանակողին:

Գրուդինինի ֆենոմենը լրիվ տեղավորվում է ժամանակակից «թրենդի» մեջ: Քաղաքական դաշտի գործիչներին շատ երկրներում, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում, ձեռնոց են նետում բիզնեսից եկած մարդիկ:

Նա ցանկացած թեմայի վերաբերյալ խրոխտ հայտարարելու է, որ սեփական կարծիք ունի, բայց պետության գլխի իր խոսքը կասի, երբ վերադառնա «Նատալյա Սեմյոնովնան»:

Երևանի ավագանիում մենք ականատես եղանք մի կողմից վախի, մյուս կողմից՝ քծնանքի ճղճիմ դրսևորման:

Դժվար չէ պատկերացնել, թե ինչեր են սպասվում ապրիլից հետո, երբ կմեկնարկի «ՀՀ վարչապետ 2018-2040» ծրագիրը:

Կար մի ժամանակ, երբ քաղաքական դաշտի հաճախորդները բարձր մակարդակ էին ապահովում: Նրանք սրտից թույլ ու դյուրահավատ հանդիսատեսից արցունք էին քամում, էմոցիա խլում և կրքեր բորբոքում:

Ցավալին այն է, որ Հայաստանի ու Ղարաբաղի շահերի պաշտպանությունը վստահված է ներկայիս քյաբաբային վերնախավին: Այ սա՛ է վտանգավոր ու վախենալու, ոչ թե Ալիևի նկրտումները:

Բայց չէ՞ որ խոստացվել էր հայրենիքը կրկեսի չվերածել:

Իշխանությունները հաղթել են հանրությանը և շահել ընտրությունները, բայց տանուլ են տալիս պետությունը: Ալիևը Երևանը գրավելու մասին իր հայտարարությամբ ցույց է տալիս, թե ինչ վիճակ է մեզ մոտ:

Նա նստել է Նիկոլայի օրոք, Կերենսկու օրոք, ՆԷՊ-ի ժամանակ ... Հիմա էլ, թերևս, կնստի: Դե գոնե այնքան, ինչքան 96-ից հետո նստեց: Առողջական խնդիրների «ատմազկան» միշտ էլ կա ու կա:

Հայաստանը վտանգված է նախևառաջ ներսից: Ոչ համարժեք վերնախավն ու շարունակական արտագաղթն են պատճառը, որ Ալիևը հոխորտում է:

Ալիևի հոխորտանքից վախենալ պետք չէ, բայց հաշվի չառնել այդ հոխորտանքն ու մեր երկրի ներսում փոփոխությունների չհասնել քաղաքական անմեղսունակություն կլինի:

Հոդված 1․ ՀՀ նախագահը պետության գլուխն է: Եթե նա գլուխը կորցնի կամ լուրջ ընդունի իր «գլխությունը», ապա տե՛ս հաջորդ հոդվածները:

ՀՀԿ-ն կոճակների քանակով կարող էր Ընտրական նոր օրենսգիրքն անցկացնել, բայց Բ26-ին արտաքին փաթեթավորում և լեգիտիմության շղարշ էր պետք:

Իրականում բերեցին ոչ թե Կարապետյանին, այլ հեռացրեցին Հովիկ Աբրահամյանին, և ոչ թե վերևից բարեփոխում էին նախապատրաստում, այլ՝ 10.000-դրամանոց ընտրություն, որի անունը դրել էին «ռեյտինգային»:

Գործ ունենք «հեռախոսային արդարադատության» և քաղաքական ենթատեքստով որոշումների հետ:

«Ելք»-ի նախորդ հավաքից հետո հեղուկ վառելիքը 30 դրամով թանկացավ: Բենզինը 420-ից դարձավ 450 դրամ: Հիմա տեսնես ի՞նչ է սպասվում: