Անցյալի բեռը ճնշում է ժողովրդի վարչապետ (այս փուլում՝ ժողովրդի վարչապետի պաշտոնակատար) Փաշինյանին: Վիճակը չի փրկի անգամ նրա արտաքին տեսքի փոփոխությունը:

Հաշվեկշռի խախտման հետևանքով արդեն խոսվում է ոչ թե «Տարածքներ՝ կարգավիճակի դիմաց», այլ «Տարածքներ՝ խաղաղության դիմաց» բանաձևի մասին:

Հակառասիստական ծրագրի շրջանակներում բարիկադների վրայով թռչկոտելու և նոր Հայաստանում հայտնվելու թիվ մեկ թեկնածուն, թերևս, Գևորգ Կոստանյանն է:

Ֆեյսբուքահայութունը ալեկոծվել է, իսկ հեղափոխական շարքերը՝ կարկամել: Պարզվում է՝ ամեն ինչ լավ էր գնում, բայց ահա մի նշանակում համը հանեց: Ա՛յ, ա՛յ, ա՛յ ...

Մեր «հոգևորականները» քաղաքականապես շատ ճկուն են. կճոյաններն առաջնորդվում են «ով էշ, ես փալան» սկզբունքով:

Որքան մոտենան ընտրությունները, այնքան «ծռերի» հակադրությունը Փաշինյանի հետ կմեծանա:

Ովքեր չեն ցանկանում, որ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած ցուցակը ԱԺ արտահերթ ընտրություններում 90 տոկոսից պակաս քվե հավաքի, հակահեղափոխական են:

Հեղափոխություններն ունենում են 3 հիմնական փուլեր՝ ժիրոնդիստական, յակոբինյան և թերմիդորական:

Եթե մենք չենք ուզում գնալ համայնավարների ճանապարհով, ապա չպետք է «Նոր Հայաստանում» պավլիկմորոզովություն քարոզենք:

Մարությանը, կամա թե ակամա, բացահայտեց, որ իր շեֆի պատկերացմամբ՝ Հայաստանում ընդդիմադիր ուժ չպետք է լինի:

Ի տարբերություն նախորդ խորհրդարանի՝ մենք անգամ ձևական ընդդիմություն չենք ունենա. բոլորը կլինեն հավասար, իսկ ոմանք՝ ավելի՛ հավասար:

Հայաստանում հիմա առնետավազք է: Ընդ որում՝ «դուխո՛վ»:

ՀՀԿ-ական այն պատգամավորները, ովքեր լքում են խորտակվող նավակը, ոչ թե ընտրակեղծարարներ ու «առնետներ» են, այլ հպարտ քաղաքացիներին միացած հպարտ պատգամավորներ:

Գագիկ Ծառուկյանը քաղաքական «ջոկերի» կարգավիճակը վերջնականապես կորցրեց: ԲՀԿ-ի մասով նոր իշխանություններն ունեն մինիմում և մաքսիմում ծրագրեր:

Հայաստանում հիմա «առնետավազքի» բաց առաջնություն է: Հպարտ քաղաքացիներին միանում են հպարտ պատգամավորները:

2018-ին մենք ականատեսն ենք դառնում «առնետավազքի»: Սա «թավշյա» իշխանափոխություն է, որին մասնակից են դարձրել հպարտ քաղաքացիներին:

2011-ին ու 2018-ին ստորագրած հուշագրերի տարբերությունների մասին. Ծառուկյանի անվերադարձ նահանջը:

Պետք է թողնել, որպեսզի աշխատի կառավարությունը, աշխատի Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանը, որպեսզի տեսնենք, թե ինչի են նրանք ունակ բացի փողոցային պայքարից: