«Ներգաղթյալների» բացատրությունները իրար նման են ու հիշեցնում են Արմեն Աշոտյանի քծնանքներն առ Սերժ Սարգսյան:

Նոր խորհրդարանը ՀՀ նորանկախ պատմության ամենաապաքաղաքականն է լինելու (նախորդ ռեկորդը պատկանում էր 2017-ի խորհրդարանին):

«Քաղաքացիական պայմանագիրը» հիմա յուրօրինակ տապան է հիշեցնում, որտեղ ամեն մի տեսակից զույգերով կան:

Նոր իշխանությունը ստանում է կարենավագյանների նոր խմբաքանակ՝ «հեղափոխական» մակնշմամբ։

Փաշինյանը իշխանության ու ընդդիմության դերը կփորձի կատարել այնքան ժամանակ, որքան որ խորհրդարանից դուրս իրական քաղաքական դաշտ չի ձևավորվի:

Դեկտեմբերյան ընտրությունները լինելու են շատ ավելի ապաքաղաքական, քան 2017-ինը: Հստակ է, թե ով է լինելու ԱԺ-ի 2/3-ի տերը, իսկ ովքեր՝ 1/3-ի:

Երբ ասում են, թե բիզնեսը պետք է տարանջատվի քաղաքականությունից, նկատի ունեն, որ Սամվել Ալեքսանյանը, Առաքել Մովսիսյանը կամ Գագիկ Ծառուկյանը չպետք է լինեն պատգամավոր:

Ժողովրդի վարչապետ դառնալուց հետո Նիկոլ Փաշինյանի տեսակետները և քայլերը Ղարաբաղի հարցում կրել են հակասական ու էկլեկտիկ բնույթ:

Հակահեղափոխությունը սկսվում է 35 հազար դոլարով, իսկ հետո կարող է ավարտվել «Պաշտոնական դիրքի չարաշահում» հոդվածով:

Նախկինում օդիոզ մականունավորները դիրքավորվել էին ՀՀԿ-ում կամ դրա շուրջ, իսկ հիմա՝ ՔՊԿ-ի:

Նրանք, ովքեր դեմ էին քարոզում ռեյտինգային համակարգին, իրականում կողմ էին, որպեսզի ռեյտինգայինը մնա:

Նրանք, ովքեր արդեն իսկ երջանիկ են, պետք է ուշադիր հետևեն ու հայտնաբերեն խոչընդոտողներին ու դիմադրողներին և նրանց մասին տեղեկություններ հայտնեն իրավապահ կամ հարկային մարմիններին:

«Դուխով» հայտարությունը պետք է հենց Բոլթոնի երեսին հնչեր, բայց դա չարվեց՝ թերևս, այցի «պատմականությանը» չվնասելու նպատակով:

Հեղափոխությունը ալիք է, որը բարձրացնում է ժողովրդին, բայց վերջում ջրի երեսին թողնում այն կեղտը, որը ջրի հանդարտ եղած ժամանակ նստած է եղել հատակին:

Նիկոլ Փաշինյանը դեռ մնացել է հրապարակում ու ոչ մի կերպ չի կարողանում մտնել վարչապետի կաբինետ:

Հանրության ու հատկապես ամբոխի տրամադրություններն այնքան փոփոխական են, որ շատերը չեն էլ պատկերացնում, որ կուռքից հակակուռք դառնալը մեկ քայլ է:

Նիկոլ Փաշինյանը մի տեղեկություն գցեց Ազգային ժողովում, հիմա 100 լրագրող հավաքվել են ու չեն կարողանում գտնել այդ տեղեկության հասցեատիրոջը:

Բոլթոնի այցը հիշեցնում է 1999-ին Հայաստան այցելած ամերիկյան պաշտոնյայի այցն ու հայտարարությունները Ղարաբաղի մասով: Խոսքը Ստրոբ Թալբոթի մասին է: