Ինքն էլ է հասկանում իր անճարակությունը, իր անկարողությունը, և ընդամենը ժամանակ է շահում։

Անշուշտ, պաշտոնատար անձինք սա կարող են բացատրել այս տարվա ճգնաժամային իրավիճակով, ռիսկայնության աճով, բայց դա վարկերի տակ կքած մարդկանց, բիզնեսին շատ քիչ է հետաքրքրում։

Հայաստանի պետությունը իջավ Հոնդուրասի ու Ջիբուտիի մակարդակի:

Սահմանադրական հեղաշրջումը փաստական իրողություն է, պետությունը՝ ականապատված։

Պետք էր տեսնել առաջին անգամ առաջին դասարան գնացող փոքրիկների դեմքերը, երբ Փաշինյանը հարց էր տալիս։

Ես դիմակով չեմ ծնվել, որ դիմակով մեռնեմ։

Ինչպե՞ս ենք հաշվարկում ժողովրդի ռեակցիան, ո՞րն է չափման օբյեկտիվ հիմքը, ինչի՞ հիման վրա։

Չէ, էս մեկը լրիվ լուրջ ա, քյորփեքից սենց պաշտպանվում է։

Չգիտեմ՝ ականավոր բանասեր ու հանրային գործիչ Ռաֆայել Իշխանյանի հարազատները հրավիրված էին միջոցառմանը, թե ոչ, բայց թերևս որևէ մեկը ներկա չէր։

Ցանկացած դեպքում, կարդալը չխանգարա, թեկուզ «եվրասորոսական» մտակաղապարներին ծանոթանալու համար։

Թե բա Երևանին գլխավոր ճարտարապետ պետք չէ. թյուրիմացություն քաղաքապետն էլ հերիք է շինթույլտվությունները ծախելու համար:

Ժողովրդավարությունը կառավարման մեխանիզմ է, բայց ոչ՝ նպատակ։

Ո՞րն է այն կարմիր գիծը, որից այն կողմ պաշտոնական Երևանը չի անցնի բովանդակային բանակցություններում, հայտնի չէ։

Սահմանադրական դատարանն ու իր որոշումներն էլ երբեք լեգիտիմ չեն լինի։

Այս տարի ավտոմեքենաների ապահովագրավճարներն ավելի պակաս են, քան անցած տարի:

Վախեցեք էդ տեսակից, էդ չտես աբիժնիկ տեսակից, դրանց ոչ մի ձև այդ աթոռներից պոկել չի լինի։

Գիշերօթիկների աշխատանքը չկարողացան կարգավորել` փակեցին:

Կամ էլ խորհրդարանի վերաբերյալ խիստ անձնավորված մոտեցում ունի: