Հուսանք, որ Նիկոլն ու իր ընտանիքն ավելի հեռուն չեն գնա և բացահայտ չեն անցնի «նյու» ժանրին։

2019-ի առաջին 7 ամիսներին հավաքվել է 968.5 մլրդ դրամի հարկ ու տուրք, իսկ 2020-ին՝ 790.0 մլրդ դրամի։

Չեմ բացառում, որ այդ կեղծիքի փաթեթը տան գլխավոր դատախազի ձեռքը և ուղարկեն խորհրդարան։

Իսկ զուգահեռ իրականության մեջ կորոնավիրուսից մահացած ՀՀ քաղաքացիների թիվը մոտենում է 1200-ի։

Աշակերտները դպրոց են գնալու ոչ թե սովորելու, այլ այդ դիմակները կրելու համար։

Տնտեսության փոխկապակցված շղթայի կամ այլ խոսքով՝ մի շիշ արաղ խմել-չխմելու մասին։

Ափսոս, որ այս տվյալները իրավագիտական ու սոցիոլոգիական վերլուծության չեն արժանանում:

Իշխանությունների լեգիտիմությունը նվազում է, և շուտով կրկին կվերադառնան իրենց «բնականոն վիճակին»՝ ցածր լեգիտիմությամբ գոյության պայմաններին: Եվ կարևոր է, որ այդ «X-ժամին» արդեն ձևավորված լինի այն բևեռը, որն այդ դժվար պահին պատրաստ կլինի ստանձնել պետության կառավարման ծանր պատասխանատվությունը:

Մեկ այլ ազգի մշակույթը դեռ որևէ մեկը չի զարգացրել այլ կերպ, քան այդ ազգը կամ նրա մշակույթը գլխովին ոչնչացնելով։

Դուք ասկետական կյանք վարեք, մենք պարգևավճար ստանանք, ի՞նչ պրոբլեմ կա։

Էլ ի՞նչ «թավշյա» ընդդիմություն, որ ջուր չլցնի իրեն խորհրդարանի մուտքի ուղեգիր տված «թավշյա» իշխանության ժանգոտ ջրաղացին։

Կա մի կողմ քաշված կառավարություն, և կողմերն ու դեմերը միմյանց են հետ են հաշիվ մաքրում:

Ոստիկանության հանդեպ անհարգալից վերաբերմունք են ցուցաբերում նրանք, ովքեր մշտապես բանի տեղ չեն դնում ոստիկանության պահանջները։

Կա՛մ էլ Նիկոլին մանկապարտեզի երեխու պես խաբում ու մատների վրա ֆռռացնում են:

Այն սինթեզատոր հանձնակատարը սկսել է աշխատել, հիմա այս երեխեքին են սինթեզում:

Նիկոլը սաղին գցեց, սաղին:

Որոշումներ կայացնելու իրավասությունները հանգամանքների բերումով վերապահվել են գործից անտեղյակ, պատահական մարդկանց։

Այս հոդվածաշարով նպատակ ունեմ ցույց տալու այսօրվա քաղաքական ու քաղաքակրթական պրոցեսների տրամաբանությունը, ինչը դժվար է ըմբռնել ծանրաբեռնված լրահոսի տարափի մեջ։