Սա է ձեր կողմից կառավարվող Երևանի վիճակը։

Վերջիններս ոչ միայն մերժում են ադրբեջանցիների հետ «տեղահանված արցախցիների»  խնդիրները, այլև պատրաստ են միակողմանի զիջել հայկական տարածքները Սյունիքում, որպեսզի ադրբեջանցիները անխափան կապ հաստատեն Նախիջևանի հետ:

Զանգեզուրի միջանցքի հարցում Ադրբեջանը պահանջում է միակողմանի զիջումներ, որոնք հրապարակավ Փաշինյանը չի կարող ընդունել:

Եթե սա սոցիալական ծառայություն է, ապա ինչու՞ է «Թել-Սել»-ը, ըստ էության, գումար գանձում հասարակական ծառայությունը հասանելի դարձնելու համար։

Ո՞ւր են պատկան մարմինները։ Ինչքա՞ն պետք է սպասենք, մինչև վերածվի՞ ողբերգության։

Այս մարդը այնքան է առաջացել սեփական ստի մեջ, որ հորդորում է եկեղեցական պատկան կառույցներին քննության առնել ինչ-որ երևակայական զառանցանք։

Արդարացի հայտարարություններին այդչափ ուշադիր հետևելու և անմիջապես հակադարձելու ձեր մեծ ցանկության փոխարեն՝ հակադարձեք սպառնալիքներին, վիրավորանքներին և կեղծիքին, որը թշնամի երկրի ղեկավարն ուղղում է մեր ողջ ազգին՝ ի դեմս ձեզ․ այ սա կլիներ ձեր՝ իբրև պետական գործչի, ամենամեծ ու հիմնավորված դիմադրությունը։

Բեմեր, երաժշտություն, լույսեր, փողոց փակած պարահանդեսներ ու ցուցադրական տոնակատարություններ:

Կառավարման ու կադրային քաոսի մեջ ենք․ պետք է գոհ լինենք, որ դեռ լրիվ չի քանդվել երկիրը:

Հիմա էլ քաղաքային իշխանությունները հանրային տրանսպորտից օգտվելու համար 1-անգամյա օգտագործման QR կոդերը հանեցին շրջանառությունից։

Երթևեկելն արդեն դառնում է ոչ թե հարմարություն, այլ օրական մարտահրավեր։

Հայաստանին այժմ անհրաժեշտ է ամբողջական դիվանագիտական վերագործարկում։

Օգոստոսի 1-ն է ու տրանսպորտում չկան հսկիչներ ու գործում են QR կոդերը։

Քաղաքը գեղեցկացնում են ոչ թե ցուցադրական սելֆիները ու սուտի, բեմականացված գործակարգավարականները, այլ՝ երբ աղբը հավաքվում է, երբ ջուրը հոսում է, երբ ծառը ստվեր է տալիս…։

Մի փոսի պատմություն կամ քաղաքային իշխանությունների հերթական ձախողումը:

Բա ե՞րբ եք աղբի գինն ու տրանսպորտի գինը հավասարեցնելու կամ «Երևանի աղբահանություն և սանիտարական մաքրում» համայնքային հիմնարկ ու Երևանի ավտոբուս ՓԲԸ-ն մեկ հիմնարկ դարձնում։

Տեխնոլոգիան պարզ է՝ տարրական կենցաղային առաջնահերթություններից զրկված հանրությանն ավելի հեշտ է համոզել գնալ հերթական արտաքին զիջումների։

Երևան՝ մեր օրեր։ Ասե՛ք-անե՛նք, մի բան արեք։