Սերժ Սարգսյանն այս ամենի արդյունքում հնարավորություն կստանա ցմահ ղեկավարել երկիրը: Եթե հարցը դրվի «դուք կո՞ղմ եք, որ Սերժ Սարգսյանը ևս մի տասը-քսան տարի ղեկավարի Հայաստանը», կարծում եմ միանգամայն այլ արձագանք կլինի։

Ակնհայտ է, որ սահմանադրական փոփոխություններն արվում են մեկ մարդու, մեկ քաղաքական ուժի՝ իշխանությունը պահելու հավակնությունները բավարարելու համար:

Եթե ցանկանում ես հարց լուծել, պետք է վտանգ ներկայացնես իշխանության գոյության համար: Լինել դեմ սահմանադրական փոփոխություններին և չլինել դեմ Սերժ Սարգսյանի իշխանության հեռացմանը քաղաքական իմիտացիա է:

Սահմանադրական փոփոխությունների գերնպատակը իշխանությունը պահելն է։ Եթե իշխանությունը չի կարողանում արդյունավետ կառավարել, առաջին հերթին պետք է փոխվի հենց այդ իշխանությո՛ւնը, ոչ թե Սահմանադրությունը։

Սահմանադրության նախագիծը Սերժ Սարգսյանի վերատադրության ճանապարհային քարտեզն է։ Սա Սերժ Սարգսյանի համար քաղաքական սթրիփթիզ է։

Այս նախագիծն անհեթեթությունների սիմֆոնիա է։ Այն իշխանությունը, որին գրեթե ողջ երկիրը չի սիրում, սահմանադրական փոփոխությունների միջոցով ուզում է վերարտադրվել։

Առաջին իսկ օրվանից ինձ խաբելու նպատակ է եղել։ Ես անմեղության զոհ եմ, որում ամենամեծ դերակատարները նախկին վարչապետը, Կճոյանը և Աշոտն են։

Գործող Սահմանադրությամբ՝ Սերժ Սարգսյանը պետք է թոշակի գնա։ Վերարտադրվելու համար պետք է զարտուղի ճանապարհ գտնեին, և գտել են սահմանադրական փոփոխության ձևը։

Փետրվարյան դեպքերից հետո, կարելի է ասել, ընդդիմության օրակարգը չկար, իսկ հիմա Սերժ Սարգսյանն ի՛նքը ձևակերպեց օրակարգ՝ «ո՛չ» Սերժ Սարգսյանի ներկայացրած Սահմանադրությանը, ինչը նշանակում է «ո՛չ» իշխանությանը։

Հայտնի է, որ Սերժ Սարգսյանը խնդիր չի տեսնում սեփական կարծիքը մի քանի անգամ փոխելու մեջ: Նա ուզում է սեփական վերարտադրության իրավական հիմքերը ստեղծել:

Այն, ինչ պատրաստվում է անել Սերժ Սարգսյանը, սահմանադրական «հեղաշրջում» է . ցանկություն՝ հավերժացնել իշխանությունն իրենց ձեռքում։

Սերժ Սարգսյանն ուզում է իշխանություն՝ իշխանասե՛ր մարդ է. երբ մարդն իշխանության համը տեսնում է, շատ դժվար է ազատավում այդ հմայքից։ Մանավանդ եթե մանկության տարիներին աղքատության մեջ է ապրել։

Փորձում են սահմանադրական հեղափոխություն կատարել Հայաստանում ու հաստատել միակուսակցական իշխանություն։ Ժողովրդին կանգնեցնում են հեղափոխական ճանապարհի ընտրության առաջ։ Նույնը կատարել է Մուբարաքը։

Բռնապետական համակարգերին բնորոշ երևույթ է, երբ երկրի իրական ղեկավարը ֆորմալ պաշտոն չունի, կամ ունի երկրորդական պաշտոն, իսկ երկրի ֆորմալ ղեկավարը` նախագահը կամ վարչապետը, իրականում խամաճիկի դերում է:

Ստիպել իշխանությանը հետ կանգնել վերարտադրման իր ծրագրից կարող են անել միայն փողոցը, տասնյակ կամ հարյուր հազարավոր մարդկանցով լցված հրապարակը:

Իշխանությունը բռնազավթած խումբն իրեն հարմար Սահմանադրություն է ապահովում։ Նման Սահմանադրության դեպքում իշխանությունը կարող է փոխվել միայն քաղաքացիական պատերազմի միջոցով։

Սահմանադրությունն ամբողջովին գրված է Սերժ Սարգսյանի ու ՀՀԿ-ի համար: Եթե փողոցում 100 000 մարդ հավաքվի հանրաքվեի օրը, ապա հնարավոր կլինի վիժեցնել այդ գործընթացը:

Արմեն անունով մի տղա, ով բավականին մեծ կարողություն ուներ, իր ռուս կնոջ հետ եկավ, Ծար գյուղում հաստատվեց, սկսեց տնտեսություն վարել։ Ոչ ոք այդ մասին չխոսեց։ Մի ամերիկացի իր ծերությունն անց է կացնում Արցախում։