Այն փաստը, որ նույնիսկ հանդիպումից հետո Ադրբեջանը շարունակում է հրադադարի ռեժիմի կոպիտ խախտումները, վկայում է այն մասին, որ պաշտոնական Բաքուն ամենևին շահագրգռված չէ հակամարտության խաղաղ կարգավորմամբ։

Եթե խաղաղությունը բանակցությունների լեզվով անհասկանալի է մեր դավադիր հարևանին, մենք պատրաստ ենք դա բացատրել նաև այլ միջոցներով ու այլ լեզվով։

Եվրոպայի խնդիրը ոչ այնքան այն է, որ նա ինքնուրույն արտաքին քաղաքականություն չի վարում, այլ այն, որ, ըստ էության, հրաժարվել է դրանից, ու իր ինքնիշխանության մի մասը հանձնել ոչ այնքան ՆԱՏՕ–ին, որքան ԱՄՆ–ին։

Չափից ավելի նախանձում են ինձ, որովհետև Պուտինը չի խոսում նրանց մասին։ Բայց արդյոք ընտիր չէ՞ր լինի, եթե Ռուսաստանն ու մենք մրցակցության փոխարեն միավորվեինք ընդդեմ ընդհանուր թշնամու։

ՆԱՏՕ–ի անդամ–երկրները համաձայնել են ինքնաթիռներ ուղարկել Թուրքիա՝ Սիրիայի հետ սահմանին հակաօդային պաշտպանությունն ուժեղացնելու համար։

Ընտրակեղծիքի մեքենան ջարդելու համար պետք է ձևավորել միասնական ազդեցիկ քաղաքական բևեռ, որը կկարողանա ներկայանալ այնպիսի առաջարկներով, որը հավատ կներշնչի հասարակության մեծ մասին։

Երբ ասում ես՝ մարդը գող է, ապա պատասխա՛ն տուր։ Արսենի Յացենյուկը նույնպես պատրաստ է դատական հայց ներկայացնել Սահակաշվիլիի դեմ:

Միշտ մեծ պատիվ է հաճոյախոսություն ստանալ Պուտինի նման մարդուց, ով այդքան մեծ հարգանք է վայելում իր սեփական երկրում ու նրա սահմաններից դուրս։

Ընդունելով ՍԴ դիմելու ՀԱԿ նախաձեռնության հիմնավորումները, փաստարկները, հասարակական տրամադրությունները՝ ոչ մի հույս չունեմ, որ այս հարցով ՍԴ–ն կկայացնի անկողմնակալ, լուծում պարունակող որոշում։

Պետք է ձևավորել այնպիսի օրակարգ, որը կկոնսոլիդացնի հասարակական և քաղաքական դաշտի զգալի մասին, և միաժամանակ այդ համախմբումը կկարողանա հրապարակ դուրս բերել տասնյակ հազարավոր մարդկանց:

Չի բացառվում, որ Սու-24-ը խոցելով՝ թուրքական ղեկավարությունում ինչ–որ մեկը ցանկացել է «լիզել ամերիկացիների համապատասխան տեղը»։ Բայց չգիտեմ՝ հարկավո՞ր է դա ամերիկացիներին։

Վաշինգտոնը հարգում է Իրաքի ինքնիշխանությունը և նույնն էլ խորհուրդ է տալիս անել Անկարային։ Կոչ ենք անում Թուրքիայի իշխանություններին դուրս հանել թուրքական զորքերն Իրաքի տարածքից։

ՌԴ–ի հետ հարաբերություններին վերջակետը Թուրքիան դրել է նույնիսկ ոչ այն ժամանակ, երբ խոցեց ռուսական Սու-24 ինքնաթիռը, այլ երբ հրաժարվեց ներողություն խնդրել դրա համար և պատժել մեղավորներին։

Համահայաստանյան կտրվածքով «ոչ»-ը հաղթել էր: Հայաստանում, ինչպես և Ռուսաստանում, իշխող կուսակցություն գոյություն ունի, որը փաստորեն յուրացրել է իշխանությունը: Դրա անդամն է նաև Սերժ Սարգսյանը:

Հարկ է լսել Լեռնային Ղարաբաղի ամբողջ բնակչության ձայնը, ինչը և անում են ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները։

Ահաբեկչության թեման ավելի ընդարձակ է, քան սիրիական խնդիրը։ ԻՊ–ն արդեն արմատներ է գցել Իրաքում, Լիբիայում, անհանգստություն է առաջացնում Եմենում ու Աֆղանստանում տիրող դրությունը։

ՌԴ–ն և ԱՄՆ–ը կարող են ընդհանուր լեզու գտնել՝ չնայած առկա տարաձայնություններին։ Առաջարկում եմ շարունակել «շփման կետերի որոնումները»։

ԱՄՆ–ը սեղմում է ԻՊ–ի սիրտը և «վիրահատական հարվածներ» հասցնում նրա առաջնորդներին ու դիրքերին։ Մեր ուղերձն ԻՊ ղեկավարներին՝ դուք հերթի մեջ եք։