Ինձ Մասիսի ոստիկանությունում գիշերը խոշտանգումների ենթարկելուց հետո առավոտյան ձեռնաշղթաներով բերեցին ՆԳՆ:

Գնում-չոքում էր սրա-նրա բկին, այս ու այն բիզնեսմենի կամ գործարանի տնօրենի առանձնասենյակ էր ներխուժում՝ զինված խմբով, և պարտադրում իրեն գումար վճարել:

Ակնհայտ է, որ այս գործընթացի հիմնական նպատակն է հերթական հարվածը հասցնել Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի և բանակի ղեկավարության վարկանիշին:

Առավել քան պարզ է, որ հայտնի երգի մոտիվներով՝ Show must go on։

Սա արդեն դարձել է մի յուրահատուկ ֆլեշմոբ՝ «էլ ո՞ւմ կարող ես դարձնել մեղադրյալ» անվանումով:

Սա ազգադավության ու հակապետականության բացահայտ դրսևորում է, իսկ դուք շարունակեք ծափահարել դավաճաններին ու բանտել հերոսներին։

Միջազգային հանրության կողմից «դեղին քարտից» հետո Փաշինյանը «նահաջում է երգով»:

Որպես ՀՀ առաջին ղեկավար, որը սրտացավ է Ադրբեջանի ժողովրդի շահով։

ՀՀ առաջին նախագահի ու ներկայիս իշխանությունների կրավորական կեցվածքը անընդունելի ու դատապարտելի է:

Ի՞նչ բարոյական իրավունքով է աղջնակը խոսում 90-ականների սպանություններից։

Աննպատակ և անկապ խոսելը շեֆիդ նման դարձնել դոգմա և ինչ-որ թեմաների շուրջ խոսել, կարծում եմ՝ անառարկելի է։

Ինչի՞ են իրանք՝ Վոժդի գլխավորությամբ, մենակ ուտելուց ու ծամելուց խոսում

Սակայն քավոր-սանիկությունը, ինչ-որ ժամանակ որևէ կուսակցության անդամ լինելը վարկաբեկիչ է և շահարկման ենթակա:

Գաղտնիք կազմող տեղեկու­թյուն­ները պաշտպան­վում են պետությունների կողմից, և դրանց տարածումը կարող է ծանր հետևանքներ առաջացնել:

Կա՛մ փախնելու է, կա՛մ նստելու է, կամ էլ՝ սպանվելու է։ Մի սցենար էլ կա՝ ինքնասպան է լինելու։

Սրանք ամենազզվելի կերպարներն են այս ամբողջ պատմությունում։

Փաշինյանին հիշեցնել է հարկավոր, որ հայաստանցիները Մոսկվաներում նեխած միս էլ են դատարկում, ու դրանից ավելի սև գործեր էլ են անում։

Փաշինյանը բոլոր իրավունքներն ունի իմանալու, թե պաշտոնաթողությունից հետո քանի տարի ունի շալակելու։