Քոչարյանի նկատմամբ իրականացվող գործընթացները ներառում են ոչ միայն իրավաքաղաքական դրսևորումներ, այլև անմիջականորեն փոխկապակցված են մեր պետականության պահպանման հետ:

Կա՛մ իրոք ինքն է շորերով գիժ, կա՛մ մի ամբողջ հայ ժողովրդի է «զոմբիացած անուղեղ հավի» տեղ դրել։

Ասֆալտին փռելու ու պատերին տալու սպառնալիքից բացի ուրիշ ի՞նչ է խոստացել, որ հիմա էլ բողոքում է։

Էդ թալանը ի՞նչ է, ապացուցե՛ք, 1.5 տարի մենակ խոսում էք, բայց թալանը մնաց օդում կախված, ո՞ւր է էդ թալանը:

Նիկոլը Վանեցյանի ուսադիրները ցանկանում է ուղարկել աղբաման, իսկ հրաժարականը համեմատում հայտնի պուտչի/ГКЧП/-ի հետ։

Պարանոյայով տառապողները առանձնանում են անառողջ կասկածամտությամբ, պատահական իրադարձություններում թշնամիների դավեր տեսնելու հակվածությամբ։

Ժողովրդի իշխանության թավշյա հետույքները գնալով ավելի բծախնդիր են դառնում կոմֆորտի հարցում։

Իհարկե, բնավ նախանձելի չէ քաղաքական գործչի վիճակը, երբ նրան ոչինչ չի մնում, քան կառչել զոնտիկներից և ամառանոցներից:

Ինչ-որ ջահելներ՝ պատահաբար երկրի կարևորագույն պաշտոն ստանձնած կամ շատ պատահականորեն կառավարական ամառանոցում «զոնտիկով» հանգրվանած, իրենց վրա պատասխանատվություն են վերցնում ափըռ-ցըփռ գնահատականներ հնչեցնել։

Արդյունքում հայտնվելու են Սովետաշենում, Կոշում և այլ ծանրաբեռնված ՔԿՀ-ներում, և պետք է թույլ չտալ, որ արդարադատությունը կանգ առնի։

Ասեմ ավելին Դանիել ջան, այս փողոցը կառուցող նախագահին բանտարկել եք։

Լավ է՝ առաջին օլիմպիադաների մասնակիցներին բեմ չհանեցին, վաբշե անհարմար բան կստացվեր։

Հայ-հայ մնում է ներկայացնեն, թե Թրամփը խորովածի միսը բաստուրմա դրած անհամբեր սպասում է Նիկոլին։

Այսպես էլ նման ղզիկները, ծռաշեղվածները, աղանդավորները, զանազան տեսակի փոքրամասնությունները հետևողական կազմաքանդում են երկիրը։

Կրակապաշտ դերվիշների զգեստ հագած, համասեռամոլների ոճի մեջ, մի խումբ արարածներ ելույթ ունեցան Անկախության օրվան նվիրված համերգի ժամանակ:

Շատ եմ ուզում պատկերացնել էն հեթանոս քրմերի վիճակը, երբ տրանսների իշխանությունը սկսեց կռուտիտ անել, թե իբր էդ տեսարանը քրմերին է խորհրդանշել:

նա գնացող է, երկիրը նրան վանեց և դեռ վանելու է, նա գտնվել ու գտնվում է երկրի հակառակ կողմում։ Նրա վերջնական գնալը պիտի տեսնենք բոլորս։

Միայն թե անհասկանալի է՝ ինչո՞ւ չեք գալիս Հայաստանում ապրելու: Չէ՞ որ Ձեր նպատակին, կարծես, հասել եք։