Նոր իմացա, որ մանկական Եվրատեսիլի ինչ որ մի բան մետրոյում են նկարելու…։

Տոնական լույսերի գումարով բազմաթիվ գյուղական և քաղաքային, այդ թվում և դիրքեր տանող ճանապարհներ կարելի էր կարգի բերել։

Կառավարությունը և Երևանի քաղաքապետարանն աննախադեպ սգո տոնախմբություն են կազմակերպում։

Մեկը պատրաստվում է պատերազմի, իսկ մյուսը՝ տոնակատարության։ Նիկոլենք առաջարկում են հպարտ քաղաքացուն ոչնչանալ տոնական լույսերի ներքո։

Վա՛յ ժողովուրդ, որ դիմանում ես այս վիճակին, վա՛յ..․։

«Իրանը սպառնում է բռնազավթել Ադրբեջանը։ Արդյոք Երուսաղեմ տանող ճանապարհը Բաքվո՞վ է անցնում»։

Երբ մի ողջ պետություն, ամբողջական ժողովուրդ կտրվում է իրականությունից, ուրեմն աղետ է լինելու։

Նախատեսվում են վարժանքները գետը անցնելու (այսինքն` Արաքսը) և հակառակորդի թիկունքում ճեղք բացելու նպատակով: Այսինքն հստակ ուղղված է Իրանի դեմ:

Փոխարենը, լավ կանեք, որպես իշխանություն չտառապեք ստորաքարշ վախկոտությամբ, օպերատիվ արձագանքեք ու լուծումներ փնտրեք ադրբեջանական ամենօրյա ահագնացող սպառնալիքների դեմ...։

Հետո ավելի մեծ կլիներ հավանականությունը, որ էլի ու էլի կկարողանանք տոնել։

Ի՞նչ է կատարվում այս ազգի հետ, ե՞րբ մենք կորցրեցինք ինքնապաշտպանության բնազդի վերջին կաթիլը։ Ինչպե՞ս վերջացավ պետությունը։

Երկուսն էլ նույն ֆունկցիան են կատարում։ Բարի ու չար ոստիկանների հայտնի տեխնոլոգիայով։

Ադրբեջանը փակել էր Արցախ-Հայաստան միակ ճանապարհը՝ առաջ քաշելով 2 հիմնական պահանջ։

Երևանից ընդամենը 160 կմ կամ մոտ 2 ժամ հեռավորության վրա գտնվող բնակավայրերում այլ իրականություն է:

Հայաստանը՝ ի դեմս իշխանության, պարտավորված է զբաղվել և ապահովել երկրորդ հայկական պետության՝ Արցախի, այնտեղ ապրող մեր հայրենակիցների անվտանգության խնդիրներից բխող ամենը։

Բա տեղն եկած ժամանակ վարտիքներդ պատառոտում եք, թե բա լեգիտիմ ենք, սահմանադրությամբ ենք:

Արցախի Հանրապետության ամբողջական հայաթափմանն ու գրավմանն ուղղված իր քայլերում թշնամին ուժեղացնում է տնտեսական ճնշման գործոնը։

ՍՈՓԵՍՏՈւԹՅՈւՆ է Երկիր Մեդիային համապետական հեռարձակումից զրկելու բոլոր պատճառաբանությունները, չկա չափորոշիչների, ծրագրային պարտավորությունների մրցակցություն։