Մեր երկիրն այնքան զարգացած պետք է լինի, որ Ադրբեջանը չկարողանա ոտնձգություններ թույլ տալ։ Միայն լեգիտիմ իշխանության դեպքում դրսի ուժերը հաշվի կնստեն մեզ հետ։

Տեսակետը, թե Հայաստանը չի կարող զարգանալ առանց Ղարաբաղյան խնդրի շուտափույթ լուծման, ֆունդամենտալ սխալ է կամ անկեղծ մոլորության հետևանք։

Օբաման այն մարդն է՝ իր թիմով, որը միջազգային ասպարեզում բոլորի համար վատն է եղել:

Ես հայտնի ֆուտբոլիստ եմ, բայց իսկական հերոսները դուք եք՝ սիրիացի երեխաները: Մի՛ կորցրեք ձեր հավատը: Ամբողջ աշխարհը ձեր հետ է:

Սեյրան Օհանյանին հարվածները գալիս են և՛ ընդդիմությունից, և՛ իշխանությունից, այսինքն, եթե մի մարդու երկու կողմից էլ հարվածում են, ինքը ճիշտ ուղու վրա է։

Թրամփը շատ լավ զգաց հասարակության տրամադրությունները, աշխատեց այդ ուղղությամբ և գնաց մինչև վերջ:

Ամբողջ Ազգային Ժողովում սեփական կարծիք ու տեսակետ հայտնող քանի՞ մարդ կա. 10-15, ոչ ավելի։ Այս պայմաններում ուզում ենք զարգանա՞լ։

Մենք ցանկանում ենք ազատ առևտրի հասնել Եվրասիական տնտեսական միության հետ։

Նման հիմնազուրկ «լուրեր» հորինողները ոչ մի կերպ չեն կարողանում հավատալ, որ մեծ ճանապարհ անցած մարդիկ կարող են առաջնորդվել բացառապես սեփական որոշումներով:

Իմ ողջ կյանքը նվիրել եմ ֆուտբոլին և հասել եմ նշանակալի ուղենիշի։ Սակայն դեռ զգում եմ, որ կարող եմ կերտել ավելի մեծ պատմություն։

Առավելագույն աստիճանի համախմբման հասնելու, մասնավորապես, Սեյրան Օհանյանի ներուժն այդ գործում օգտագործելու որոշակի և լուրջ հնարավորություններ ես տեսնում եմ:

Ուրիշ ճանապարհ չունենք, պետք է համախմբվենք։ Ես աջակցում եմ Սեյրան Օհանյանին և նրա կողքին կանգնած եմ։ Նրա մուտքը քաղաքական դաշտ միայն դրական լիցք է տալու։

Ղարաբաղի հարցում տևական խաղաղությունը բխում է տարածաշրջանի բոլոր երկրների շահերից: Անկասկած, խաղաղության հասնելու համար գոյություն չունի ռազմական ճանապարհ:

Բոլորս ցանկանում ենք լուրջ բարեփոխումներ անել։ Սեյրան Օհանյանը գործի մարդ է։ Նրա մուտքը քաղաքական և ընդդիմադիր դաշտ բավականին դրական երևույթների կհանգեցնի։

Շատ դրական եմ գնահատում Սեյրան Օհանյանի մուտքը քաղաքականություն այն առումով, որ նա կարևորում է անվտանգության խնդիրը։

Իմ նպատակն է ակտիվորեն մասնակցել 2017թ. խորհրդարանական ընտրություններին՝ ձևավորելով համախոհների թիմ։

Այս ահաբեկչության նշանակետը ոչ միայն Կառլովն էր, այլև Թուրքիան ու Ռուսաստանը։ Դա հարձակում էր քաղաքական կամքի վրա, որն ընտրել է համագործակցության ուղին։

Կատարված հանցագործությունը, անկասկած, սադրանք է, որն ուղղված է ռուս-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը ձախողելուն։