Նիկոլն ասում է, որ չգիտի, թե իր որդին առաջնագծի որ հատվածում է եղել:

Քաղաքացին նաև խնդրում է պարզաբանել իր իրավունքները և ապացույց, որ իբր ինքն ամրակապված չի եղել:

Ոնց էլ ֆռացնեք ու ավելի ահասարսուռ ստեր ու վարկածներ բերեք, պատասխանատու ես։

Եթե ամեն մեկս առաջնորդվի՝ «ո՞վ, եթե ոչ ես, ե՞րբ, եթե ոչ հիմա» կարգախոսով, ապա հաջողությունն անխուսափելի կլինի։

Փաշինյանը ռացիոնալ քաղաքական գործիչ չէր և չէր կարող լինել։

ՌԴ նախագահ Վ.Վ. Պուտինը կկարողանա հարթել իրավիճակը։

Այլոց դարդերով տապակվելուց առաջ չմոռանանք սեփական կեղտոտ վիճակի մասին:

Իր իրավունքներն ու արժանապատվությունը պաշտպանող և Սահմանադրության վրա ոտքերը մաքրող իշխանատենչ քայլարածից անեն գնով ազատվելու պատրաստ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐՈՎ։

Ազգերը ներքուստ են քայքայվում, արտաքին վտանգները զուտ գործընթացն արագացնում են:

Ուկրաինայի իշխանությունները կրճատում են տարածքային պաշտպանության պահպանման ծախսերը և հայտնում իրենց զինվորականներին՝ նույնիսկ համեստ դրամական բովանդակություն վճարելու անհնարինության մասին։

Քանի դեռ կաք, հիշե՛ք, որ հազարավոր երիտասարդներ ուզում էին պարզապես ապրել...։

Արցախը պաշարված է արդեն մեկ շաբաթ։ Սա լրիվ ուրիշ ռեժիմ է։

Աշխարհին չի էլ հետաքրքրում դա:

Մեր հայրենիքի մի մասը՝ Արցախն իր 120․000 բնակիչներով, շարունակում է մնալ գերության մեջ։

Մաքրման և խղճի հանգստության ամենաուղիղ ու կարճ ճանապարհը նրա ինքնակամ հրաժարականն է և երկրի ղեկավարման հանձնումը ռազմաքաղաքական և դիվանագիտական հարցերում ձեռնհաս մարդու։

Խաղաղությունը նույնպես կենսակերպ է, ինչպես երկարատև պատերազմը։

Մեր պայքարը մի հոգու դեմ է, և այդ մեկ մարդը նա է։

Մարդու իրավունքների պաշտպանից՝ գահավիժում դեպի մեծագույն իրավասպան։ Աննախադեպ է։ Իրոք աննախադեպ։