Կուտոյանի մահվան փաստն ի դեմս մեզ՝ ընդդիմադիր դաշտի հետ կապողներն առնվազն խառնածին են։

Սա մարդկային տեսակների պայքար է` անխիղճ ու խղճով: Անսիրտ ու սրտով:

Հրաժարվում եմ ընկալել էն երկոտանի անասուններին, ովքեր ծաղրում են մարդու վիշտն ու ընտրում, թե ո՞վ է լինելու հաջորդ զոհը:

Կուտոյանի մահվան մասին հոդվածում «ՀԺ»-ի լրագրողը սկզբում Կուտոյանի ազգանվան փոխարեն գրել է «Վանեցյանի»։

Հայաստանում չկա անկախ իրավապահ համակարգ, որպեսզի բոլոր այդ սպանությունները բացահայտվեն:

Ուսադրի պատիվը գնահատող սպան պետք է ծառայի իր պետության Սահմանադրությանը, այլ ոչ՝ օրվա իշխանությանը։

Երբ առաջ խոսում էինք ամենաթողության մթնոլորտի մասին, երևի թե լավ չէինք պատկերացնում այդ երևույթը։

Նիկոլի իշխանության գալուց հետո ակտիվորեն սկսել են շրջանառվել Լևոն Տեր-Պետրոսյանի պարտվողական թեզերն արցախյան հարցի վերաբերյալ:

Չենք կարողանում հաղթահարել մեր թույլ կողմերը ու չենք կարողանում մեզ ստիպել կառուցել լիարժեք պետություն։

Եթե կարծում եք, թե նրանց արած ստորությունը մատնանշելով` նրանք այլևս չեն անելու ստորություն, սխալվում եք:

Սա հենց երևի թե այն «նոր Հայաստանն» է, որի մասին այդքան խոսում էիք: Սթափվել տեսնես կստացվի՞, թե՞ արդեն ուշ է:

Կարդալով և լսելով բնազդով իշխանություններին հաճոյանալու նկրտումները, էլի հիշեցի Թումանյանին։

Ուղղակի կամ անուղղակի կերպով այս և մյուս մահերի համար կրում են պատասխանատվություն։

Նրանց մեջ վախ է մտել, որ իշխանությունը շատ շուտով հանձնելու են։

Այստեղ անելիք ունեն իրավապահները և պետք է բացատրություններ պահանջեն Սաֆարյանից։

Մեր երկրի գերագույն գլխավոր ստատուսագիրը գրեթե ամենօրյա ռեժիմով վիճակագրական աճեր է ներկայացնում ու դրանցով կերակրում պողոսներին։ Նա տառապում է աննախադեպության մոլուցքով։

Տնտեսական տարին բավական տարօրինակ սկսվեց: Տնտեսական վիճակագրություն-տեղեկատվության տեսանկյունից տարօրինակ: Խոսքը միայն վարչապետի հապշտապ հրապարակվող ու հետագայում սրբագրվող թվերի մասին չէ: Տնտեսական համաշխարհային լրատվության մեջ կար մի լուր, որ կարծես՝ պիտի մեր իշխանությունների քիմքին վայել գար: Բայց նրանք լռում են:

Կոռուպցիան հիմնովին հաղթահարած մեր երկրում 2019-ին գրանցվել է 24 164 հանցագործություն։