Օրեր առաջ փուչիկի պես պայթեց ՀՀ անկախ դատական համակարգի մասին վերջին միֆը:

Նման «առցանց շփումները» տեղի են ունենում նախապատրաստված սցենարով, այդ միջոցառումներին հնչում են հիմնականում իշխանամերձ լրատվամիջոցների, տելեգրամ-ալիքների, բլոգերների հարցերը։

Տեղափոխվում է այդ ամեն ինչը Ապարանից դուրս, նորից նույն ձևի բղավոցներ, կրակոցա հնչում, ես ներկա էի, փորձում էի հանդարտեցնել։

Ապարանի կրակոցների հետևանքով մահացածների ու տուժածների հարազատները բողոքի ակցիա էին իրականացնում:

Բոլորի համար տարօրինակ է, որ սպանությունից մեկ շաբաթ անցել է, բայց ձերբակալվել է ընդամենը 1 հոգի։

Այս գործը պետք է արդար դատաքննություն արժանանա։

Իրենք քաղաքը տանեն կոլապսի, ավագանու նիստերի վրա արգելանք դնեն, մարդ կալանավորեն, պատանդի պես պահեն, հիմա կոկորդ պատռելով այլո՞ց մեղադրեն ապօրինի նիստին չգալու մեջ:

Կրքերը չեն հանդարտվում։

Այս ապօրինությունները զզվացրել են նախարարության աշխատակիցներին և նրանք վարչապետին բաց նամակ են պատրաստում՝ տեղի ունեցածը ուշացումով, բայց կանխելու համար:

Նախկին ընդդիմադիրները թիրախավորում են այլախոհներին։

Նման բան, որ «ափաշկարա» կաշառեն քաղաքական հետապնդումներ իրականացնողներին, երբեք չի եղել։

Գալստյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակվում է։

Ավելի լավ է նա` ինքը, հրաժարական գրեր դուրս գար, քան թե այդպիսի ողորմելի, ստոր իրավիճակում հայտնվեր։

Ադրբեջանին հայտարարված հաշտության պայմանագիրը և խաղաղության հասնելու սկզբունքները չեն կարող երբեք տարածաշրջանում բերել խաղաղության։

Սրանց արած դավաճանական քայլերը, մեր հասարակության դեմ կատարած դրանց հանցագործությունները թվարկելու համար բավարար է անդադար այս հարթակը լցնելու համար։

Իշխանությունները նաև խաբել են, թե հայ-թուրքական հարաբերությունները պետք է կարգավորվեն առանց նախապայմանների։

Այստեղ՝ այս հրապարակում, փակվող փողոցներում որոշվում է մեր ով լինելը։

Իրենք հավատն էլ են տարել, վաղվա օրն ու ապագան են տարել: