Բելառուսում զարգացումները 2008-ի Հայաստանը հիշեցնող տարբերակից վերածվեցին 2018-ի հայաստանյան տարբերակի։ Չի բացառվում՝ վերջում ստացվի 2014-ի ուկրաինականը։

Փաշինյանի իշխանությունը ոչ միայն հավերժ չի լինելու, այլ դրան շատ սահմանափակ ժամանակ է մնացել:

Մենք Հայաստանը պետք է կառուցենք այնպես, ինչպես կկառուցեինք Հիսուսի երկրորդ գալստյանը սպասելիս։

Կրեմլաֆոբիան է դարձել մեր օրերի հեղափոխականների կրոնական ենթամշակույթը։ Մնացածը հարակից ատրիբուտներ են։

Հակակոռուպցիոն դատարանի անհրաժեշտությունը չկա: Սա Սորոսի տխրահռչակ հիմնադրամի ծրագրերից հերթականն է ՀՀ-ի գլխին։

Նոր արժեքները պետությունները փլուզելու համար հարմար գործիքներ են։

Լուկաշենկոն ստիպված հեռանալու է իշխանությունից: Խնդիրը նրանում է, թե ինչպե՞ս է դա կատարվելու և ի՞նչ է իրենից ներկայացնելու հետլուկաշենկոյական Բելառուսը։

«Թավշյան», ի տարբերություն բելառուսականի, հեղափոխական կուռք ուներ, իսկ ՀՀ իշխանությունն էլ, ի տարբերություն Լուկաշենկոյի, առանց դիմադրության հանձնվեց։

Տավուշյան սրացման կոնտեքստում թուրք-ադրբեջանական տանդեմը նորովի ներկայացավ, Թուրքիան նորովի ներքաշվեց այս հակամարտությունում։

Ես գնացել եմ երեխաներիս մոտ։ Ես ինքս ինձ համար շատ բարդ որոշում եմ կայացրել: Ես երևի այդպես էլ մնացել եմ այն թույլ կինը, որ կայի ի սկզբանե։

Քաղաքական կյանքի հիմքում դնելով 2008-ի դեպքերը՝ «ժողովրդի վարչապետը» մեզ վերադարձրեց «Հին Հայաստան», իսկ ինքը հայտնվեց Տեր-Պետրոսյանի գաղափարական ծուղակում։

Քաղաքական դեժավյու։ Բելառուսում փողոց դուրս եկածները պայքարում են Լուկաշենկոյի դեմ, իսկ «փողոցայինների» մոդերատորները՝ Պուտինի։

Իշխանությունն «ինքնամեկուսացել» է կարևոր խնդիրներից՝ ներառյալ Ամուլսարի հարցը: Սա կառավարման ճգնաժամի դրսևորում է։

Համապատասխան ադեկվատ ճնշում հասարակության կողմից չկա, դրա համար էլ իշխանությունն անընդհատ փորձում է երկարաձգել այս արտակարգ դրությունը։

Վրաստանի վարչապետն իր քայլերով փաստացի պահանջում է Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականը։

Այսօր իշխանության է եկել մի քաղաքական կոնգլոմերատ, որն իրականացնում է Լևոն Տեր-Պետրոսյանի՝ ազգային գաղափարախոսությունը կեղծ կատեգորիա է հասկացությունը: 

Միանշանակ է, որ չի կարող լինել վերադարձ անցյալին։ Բայց նույնքան էլ միանշանակ է, որ առանց անցյալը ճիշտ պատկերացնելու՝ անհնար է հասնել լավ ապագայի։

Փաստորեն, աֆեկտի ազդեցության տակ գտնվող «ժողովրդի» կատարած ընտրության արդյունքները «հաշիվ չեն», այսինքն՝ լեգիտիմ չեն։