Մեզ համար ընդունելի է ռուսական խաղաղապահների տեղակայումը։ Ռուսական խաղաղապահների գործունեությունը կարող է ամենարդյունավետը լինել։ 

Ամբոխավարությունը կոլեկտիվ հանցագործություններից ամենավատն է, ամեաստորը և պետականակործանը:

Տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքականության պահպանումը մեր կարմիր գիծն է․ ոչ մի իշխանության  չի թույլատրվի փոխել տարածաշրջանի աշխարհագրությունը։

Օտարերկրյա վարձկանների տեղափոխումը ԼՂ հակամարտության գոտի հղի է նոր ահաբեկչական անկլավի ստեղծման վտանգով։

Չգիտեմ՝ ինչով էին մտածում Բաքվում, երբ ահաբեկիչ զինյալներին ներքաշում էին պատերազմի մեջ. սա վտանգ է ողջ տարածաշրջանի համար:

Երեք ճակատ՝ թուրքը, թուրքական 5-րդ շարասյունը, կորոնավարակը։

Մեր սահմանների անվտանգությունը մեզ համար շատ մեծ նշանակություն ունի, և մեր սահմանների մոտ ահաբեկիչներ չլինելը մեզ համար շատ կարևոր է։

Վարչական վարույթներն ու տուգանքները չպետք է դառնան անհամաչափ միջամտություն մարդու իրավունքներին կամ լրատվականների մասնագիտական աշխատանքին:

Միջազգային իրադրության զարգացման ներկայիս ընթացքը հաստատում է այն եզրահանգումների հավաստիությունը, որ արևմտակենտրոն աշխարհակարգը կործանվում է։

Որևէ հայի մտքով անգամ չի էլ անցնում, որ հնարավոր է վերադառնալ Ադրբեջանի իրավասության տակ: Չի՛ եղել, և չի՛ լինելու։

Ես ասել եմ, որ Հայաստանը պատրաստ է փոխզիջումների: Փոխզիջումը միշտ էլ ցավոտ է: Փոխզիջում նշանակում է՝ քո դրած նշաձողից որոշակիորեն նահանջելու պատրաստակամություն:

ԼՂ հակամարտությունը սկիզբ է առել էթնիկ բախումներից, մինչդեռ ԽՍՀՄ այն ժամանակվա իշխանությունները քայլեր չեն ձեռնարկել մարդկանց անվտանգության ապահովման համար:

Թշնամին գտնվում է Շուշիից ընդամենը մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա` առավելագույնը 5 և թշնամու նպատակն է տիրանալ Շուշիին։

Լեռնային Ղարաբաղի բնակչությունն արդեն մեծապես տառապել է, և նրա անվտանգությունը պաշտպանելու կարիք կա:

Էրդողանը միայն ուժի լեզուն է հասկանում։ Պուտինն այդ լեզուն ցույց տվեց սիրիական Իդլիբում, ինչն իր արձագանքը կստանա Արցախում։

Պետք է ստեղծել ռազմաքաղաքական հարցերի կառավարման շտաբ, վերլուծվի, գնահատվի իրավիճակը, և ձեռնարկվեն կոնկրետ, հստակ քայլեր ու գործողություններ։

Մենք այժմ, չնայած մեր ժողովրդի հերոսական պայքարին, ապրում ենք մեր պատմության ամոթալի և կործանարար էջերից մեկը։ Կարելի՞ է արդյոք փոխել իրավիճակը, բեկում մտցնել։ Այո՛։

Հանթինգթոնը ճիշտ էր («Քաղաքակրթությունների բախում»), Ֆուկույաման սխալվեց («Պատմության ավարտը»)։