Մարտի 1-ին Փաշինյանը հայտարարեց՝ Հայաստանը պետք է ազատագրենք ղարաբաղցի տականքներից, և դրան զոհ գնաց 10 մարդ։ Փաշինյանը պետք է պատասխան տա։

ՌԴ-ն ելնում Է նրանից, որ Լեռնային Ղարաբաղի վերջնական կարգավիճակը պետք Է որոշվի Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև բանակցությունների ճանապարհով: 

ՀՔԾ-ն պարտավոր է հանրությանը ներկայացնել տեղեկատվություն քրգործից արտահոսքի հետ կապված, հարուցել քրեական գործ և հանրությանը տեղեկացնել դրա ընթացքի մասին։

Դու կարող ես կանգնել հրապարակում և գոռալ միացում, բայց սարսափելի սեպ խրել հայ ժողովրդի երկու հատվածների միջև։

Փաշինյանի հրապարակած «գաղտնի փաստաթուղթը» հումորի շարքից է, ծայրից ծայր հեքիաթ, Գյուլնազ տատիկի պատմություն։

Փաշինյանն արեց շատ վտանգավոր հայտարարություն՝ խոսելով Արցախի նախագահական ընտրությունների մասին: Սա հարված էր Արցախի սուվերենությանը։

Երկրում Սահմանադրական ճգնաժամի խնդիր ամենևին չեմ տեսնում, ես տեսնում եմ փորձեր՝ մեկնաբանելու գոյություն չունեցող Սահմանադրական ճգնաժամը։

Մեկ բան պարզ է, որ այսօր պետությունը Ռոբերտ Քոչարյանին չի տալիս դատական գործուն համակարգ իր իրավունքների պաշտպանության համար։

Ես Նիկոլ Փաշինյանի ասածներին վաղուց լուրջ չեմ վերաբերվում, ընդհանրապես դատարկաբանություններ են:

Ինչպիսի ձևաչափով է լինելու «Միացում»։ Այս հայտարարությունը կարող է տապալել բանակցային գործընթացը։ 

Նիկոլ Փաշինյանն անձամբ չի հաշվարկել նման հայտարարությունների հետևանքները․ ընդամենը այդ պահին հրապարակում հավաքված մարդկանց աչքին լավը երևալու ցանկություն էր։

Ունենք աննախադեպ ապօրինություն, որը շատ թանկ է նստելու մեր պետության վարկանիշի վրա։

Կրակահերթերը ոչ մի միջնորդ, այդ թվում՝ ՌԴ-ն, կանխել ու վերահսկել չի կարող՝ ի տարբերություն պատերազմական գործողությունների։ Սրանում է ԼՂ հակամարտության բարդությունը։

Մեր երկրի առաջ գնալու, փոփոխվելու փայլուն հնարավորությունը մենք մսխեցինք հորինված քրեական գործերի ու անվերջ դատերի ճահճում։

Վերջին շրջանում քաղաքական իշխանությունը և նրան սպասարկող տարբեր տրամաչափի քարոզիչներ հարձակվել են Սահմանադրության 213-րդ հոդվածի վրա։

Համաշխարհային պատմությունից կարող եմ բերել բազմաթիվ օրինակներ, երբ քաղաքական գործիչը, լինելով բանտում, կարողացել է համաժողովրդական շարժումներ ստեղծել ու կառավարել։

ԼՂ հակամարտության դեպքում Ռուսաստանը չի ցանկանում իրավիճակի լարում և ներդնում է ջանքեր գոնե ստատուս-քվոյի պահպանման համար։

Խնդիրները շատ են, բայց այդ խնդիրները որպես պատրվակ են օգտագործվում ներկայիս քաղաքական իշխանությունների կողմից իրենց քաղաքական հարցերը լուծելու համար։