Ինձ կարող են մի բանում մեղադրել, որ ես նպաստել եմ, որ Նիկոլ Փաշինյանը եկել է իշխանության։

Ես ինքս եմ որոշել, որ հարմար չէ ԲԴԽ անդամի կարգավիճակով լինել նաև Սահմանադրական դատարանի նախագահ։

Նրանք, ովքեր ցանկանում են ծառայել երկրի Սահմանադրությանը, պետք է հեռանան, իսկ նրանք, ովքեր ցանկանում են ծառայել Փաշինյանի կամքին, կարող են մնալ: 

Ինձ այլևս չեն զարմացնում իշխանությունների գործողությունները, որովհետև ամեն ինչ տեղավորվում է նույն տրամաբանության շղթայի մեջ։

ՀՀ քաղաքացիներն այլևս ապրում են մեղավորության կանխավարկածով։

Վիճակն օրհասական է, եթե քրեական հետապնդման մարմինները ընտանիքի անդամներին էլ են թիրախավորում: Սա այն կարմիր գիծն է, որը չի կարելի անցնել: 

Նիկոլ Փաշինյանին պետք են հզոր ցնցումներ, իսկ մեզ պետք է հզոր Հայաստան։ Կա՛մ, կա՛մ։

Նիկոլ Փաշինյանը կարծեց, թե ընդդեմ համակարգի պայքարը հանուն Նիկոլ Փաշինյանի էր։

Այսօրվա Հայաստանում որոշումները կայացնում է «քաղաքական մանկապարտեզը»․ այս իրավիճակը մեր երկրի անվտանգության տեսանկյունից կարող է դառնալ կործանարար:

Հրայր Թովմասյանի դեմ իշխանության զավթման հատկանիշներով հարուցված քրեական գործը թակարդ է հենց Նիկոլ Փաշինյանի համար։

Բազմակարծությունը լավ բան է, բայց երբ բազմակարծություն է առանձին վերցրած մեկ գլխում, ապա դա շիզոֆրենիա է։

Նիկոլ Փաշինյանը, իշխանության գալով, մատը մատին չի խփել փոփոխություններ անելու համար: Թիմ չունեն, եթե ունեն, ուրեմն այդ թիմում գաղափար չկա, ինտելեկտ չկա։

Նիկոլ Փաշինյանը չունի անցյալ կամ ապագա։ Նա ապրում է միայն ներկայով։ Նրան հետաքրքիր չէ, թե ինքն ինչ է ասել, ու չի մտահոգվում, թե ինչ է լինելու։

Արցախի դեմ դիվերսիա է իրականացվում։ Ներսից։ Շա՜տ վտանգավոր եզրագծի ենք հասնում։ Սադրիչը կանգ չի ուզում առնել։

Նիկոլ Փաշինյանը Հայաստանը ներքաշեց պատերազմական իրավիճակի մեջ, արտաքին քաղաքականությունը տարավ փակուղի։

Ծայրաստիճան պարզունակ, ռամիկ պատկերացումներով մենք չենք կարող գոյատևել այս տարածաշրջանում:

ՍԴ-ն շարունակում է դիմադրել Հայաստանը պողոսապետության վերածելու պաշտպանյալի քայլերին։

Երբ օրեր, ամիսներ առաջ գրում էին, որ շուտով հերթը հասնելու է իմ դպրոցական տարիններին, ծիծաղում էի, հիմա՝ արդեն ոչ։