Դատաիրավական համակարգում փոփոխությունների համար դավադիր սցենար էր մշակվել Գագիկ Ջհանգիրյանի կողմից, ինչի «զոհը» դարձավ Վահե Գրիգորյանը: Սցենարը տապալվեց։

Քոչարյանը միակ մարդն է, ով դեմ կկանգնի ռուսական բազաները Հայաստանից հանելուն, Իրանի սահմանը փակելուն և Բոլթոնի պլանով Արցախի հարցը լուծելուն։

Կնիքվել է դատավորի աշխատասենյակի դուռն առանց դատարանի որոշման, ոստիկան է կանգնեցվել դռան դիմաց և թույլ չի տրվել Դավիթ Գրիգորյանին մուտք գործել աշխատասենյակ։

Կարևոր է ոչ միայն նպատակը, այլև դրան հասնելու ճանապարհը: Քննարկման առարկա դարձնենք տարաձայնություններն ու խնդիրները, այլ ոչ թե անձերին:

Սահմանադրական փոփոխություններով հասնել Հրայր Թովմասյանի հրաժարականին հնարավոր է, եթե իշխանությունները որոշում կայացնեն, որ երկիրը չպիտի առհասարակ ունենա ՍԴ։

Դատավորների պատերազմ պետք է սկսի այսօր՝ անկախ դատավորների և ստրուկ դատավորների, որոնք վախենում են քաղաքական իշխանությունից և որոնց համար ավելի կարևոր է իրենց աթոռը։

ԵՄ-ն չի կարող ՀՀ իշխանությունների աշխատանքը ստանձնել։ Կարող եմ ենթադրել, որ սկզբնական փուլում գուցե ՀՀ-ն պահանջել է աջակցություն՝ առանց հստակ ծրագրերի։

Իրավիճակի վերահսկողությունը Հայաստանը կորցնում է։ Ամերիկացիները կտրուկ կերպով ավելացրել են ռազմական աջակցությունն Ադրբեջանին, սա շատ վատ նշան է Հայաստանի համար:

Դատախազությունը, բացի մեղադրելուց, պետք է հետևի օրինականությանը: Նրանք այդ ֆունկցիայի մասին մոռացել են: Մեկ տարի է՝ լկտի ձևով ոտնահարվում են իմ իրավունքները։

Փաշինյանը տանկերով ճխլելու է մի քիչ ըմբոստ մասային։ Բայց ի՛նքն է այդ ըմբոստ մասսային հանել, ի՛նքն է ասել՝ էս երկրի տերը դուք եք, ինչ ուզեք, կարող եք անել։

Սրանք գալիս էին իշխանության, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ծրագիրն իրականացնեին։ Մենք ոչ թե նոր Հայաստան ենք գնում, այլ հետ ենք գնում հին Հայաստան։

Կին ընտրելիս անպայման ուշադրություն դարձրեք, թե ո՞վ է լինելու ձեր աներձագը: Առաջին հայացքից երկրորդական հարց է թվում, բայց դե...

Հուսանք Ռոբերտ Քոչարյանի դեմ հարուցված քրեական գործով ՍԴ-ն կընդունի որոշում, որն այս կատակերգության վերջը կտա։

Բարեփոխումները պետք է իրականացվեն ՀՀ Սահմանադրությանը համաձայն: Իշխանության ճյուղերի կատարյալ բաժանումը չափազանց կարևոր է մեզ համար:

Փաշինյանին թվում է, թե ինքն է հետապնդողը, բայց իրականում ի՛նքն է հետապնդվողը։ Ինքը ապրում է Քոչարյանի կյանքով, ինքը դարձել է սեփական մտասևեռումների գերի։

Երբ Նիկոլ Փաշինյանը խոսում էր «ասֆալտին փռելու, պատերին ծեփելու» մասին, համացանցում հայհոյանքն ավելացան 200 տոկոսով:

Եթե բռնության խոսք տարածողը խոսում է բռնության խոսքի դեմ պայքարի մասին, նշանակում է, որ նոր բռնություն է լինելու կամ բռնության խոսքի նոր տարափ է լինելու:

Այսպես կոչված հեղափոխության արտաքին քաղաքական աջակցության վերաբերյալ կասկածները Ռուսաստանյան իստեբլիշմենտում դեռևս պահպանվում են։