Էդուարդ Սարիբեկյան. Ո՞րն է պատճառը, որ Նիկոլի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրվեց կալանքը, այն էլ՝ դռնփակ դատավարությամբ։ Եթե Նիկոլ Փաշինյանը խուսափեր արդարադատությունից, ապա կամովին չէր հանձնվի։

Էդուարդ Սարիբեկյան. Տեղեկատվական պատերազմում թեև զոհեր չեն լինում, բայց հետևանքները պակաս ճակատագրական չեն։

Վախթանգ Մարգարյան. «Սովետական տարիներին ԼՂԻՄ-ը ղեկավարում էին Մոսկվայից, իսկ հիմա՝ Ստեփանակերտն է տնօրինում իր ճակատագիրը։ Երկու դեպքերում էլ Բաքուն չկար և դա խոստովանեց նաև Ալիևը»։

Էդուարդ Սարիբեկյան. «Հայ-ադրբեջանական ժաղովրդական դիվանագիտությունը նման է զինվորականների զբոսանքի, երբ փաստացի ծառայողական պարտականություն չես կատարում, բայց շարքից դուրս գալու իրավունք էլ չունես, իսկ ականջիդ անընդհատ «ձախ, աջ, ձախ» են բզզում»։

Արմեն Կոստանյան. «Եթե փորձենք պատկերավոր ներկայացնել մեր ժամանակների սիմվոլները, ապա դրանք կլինեն «Համեր» մեքենաներն ու Ահարոն Ադիբեկյանը»։

Էդուարդ Սարիբեկյան. «Կրթության ոլորտը քաղաքական ընդհանուր իրողություններից դուրս դիտարկելը դիլետանտություն է։ Այլապես ոլորտի ղեկավարությունը կուսակցական մանդատներով չէր որոշվի»։

Էդուարդ Սարիբեկյան. «Տիգրան Սարգսյանը մտադիր է Ադրբեջանի պատճառով շրջափակված Հայաստանի տնտեսությունը փրկել թուրքական սահմանի բացմամբ»։

Էդուարդ Սարիբեկյան. «Այսօր հսկայական միջոցներ են ծախսվել էլեկտրոնային տեխնոլոգիական կենտրոններ ստեղծելու համար, բայց դրանք բուն նպատակին ծառայեցնելու փոխարեն՝ հակերական գործիք ենք դարձրել»։

1991 թվականից հետո հայաստանյան որևէ ընտրություն հայ ժողովրդի հետ որևէ կապ չունի: Այդ ընտրությունները նույնիսկ չեն կատարվում կուսակցությունների միջև, ինչպես թվում է իրականում...

Վախթանգ Մարգարյան. «Այն անօրինականությունները, որոնք թույլ տրվեցին Խաչատուր Սուքիասյանի բիզնեսի նկատմամբ, այժմ օրինական ճանապարհով հնարավոր կլինի իրականացնել՝ վերաբաշխելով տարբեր բիզնեսներ». Արմեն Մարտիրոսյան։

Էդուարդ Սարիբեկյան. «Ինչո՞ւ են թուրքերը Հայոց ցեղասպանության մասին մտածողին անգամ դատապարտում «թուրքական ինքնությունը վարկաբեկելու» համար, իսկ հայերին իրենց փողերի հետ «փշի-փշի» են անում փալաս-փուլուսի առևտրի մեջ»։

Էդուարդ Սարիբեկյան. Վաղուց արդեն հայտնի է, որ «Եվրատեսիլ» հորջորջվածը ավելի քաղաքական, քան թե երաժշտական «շոու» է։

Վախթանգ Մարգարյան. «Եթե հայկական կողմը դա «կուլ» տա, ուրեմն Բրայզայի լեզուն այնքան էլ չի սայթաքում, ու Աղդամը, իրոք, բանակցությունների ժամանակ մեր հայրենիքը չի դիտարկվում»։

Էդուարդ Սարիբեկյան. «Այս ընտրությունների միակ դրական արդյունքը կլինի այն, որ քաղաքական մի քանի հապավումներ երկար ժամանակով (միգուցե մշտապես) դուրս կնետվեն քաղաքական բանավեճերի բառապաշարից»։

Վախթանգ Մարգարյան. «Ադրբեջանի քարոզչամեքենան պնդում է խնդրի լուծման հիմնական սկզբունքների շուրջ կողմերի համաձայնության գալու մասին»։

Գեղամ Բաղդասարյան. «Արցախում իշխանական-պետական ռեսուրս չկա՝ հարկ եղած դեպքում իրադարձությունների անբարենպաստ ընթացքը կանխելու և ինքնուրույն ռազմաքաղաքական գործոն լինելու համար։ Մնում է հանրությունը՝ իսկապես վերջին հույսը»։

Էդուարդ Սարիբեկյան. Օբյեկտիվորեն աղքատացել է նախընտրական քարոզչամիջոցների զինանոցը։ Բակերի ու մուտքերի բարեկարգումը, փողոցների ասֆալտապատումն ու «կենդանաբանական այգիների բացումը» հիմնականում մնացել է ՀՀԿ քարոզչության մենաշնորհային ուղեկիցը։

ԼՂՀ ԱԺ-ն արտահերթ նիստ է գումարելու, որտեղ հայ-թուրքական բանակցային գործընթացի համատեքստում կքննարկվի ղարաբաղյան հիմնահարցի կարգավորման վերջին զարգացումները։ Կընդունի արդյո՞ք Արցախի խորհրդարանը որոշում, որով կարգելվի Հայաստանին ԼՂՀ անունից բանակցություններ վարել, առանց վերջինիս մասնակցության։ Մեկնաբանում է ԼՂՀ ԱԺ անկախ պատգամավոր, «Անալիտիկոն» վերլուծական ամսագրի խմբագիր Գեղամ Բաղդասարյանը։