Ամենազավեշտալին այն է, որ իբրև գովազդային արշավի «հեշդեգ» ընտրել է, մասնավորապես, «Հայաստանը սեր է» կարգախոսը։

BBC HARDtalk-ին տված հարցազրույցում Փաշինյանը ահավոր վատ անգլերենով Արցախի հիմնախնդիրն է նկարագրում։

Չնայած` Ալիևային թեյ խմելու հրավերն անողից ինչ եմ ակնկալում։

Ամիսներ շարունակ մի ողջ ազգի պահում են դիմակների տակ՝ մի հատ էլ ոստիկանությունը քսի տալով դիմակը չդրած կամ մի քիչ թարս դրած անպաշտպան մարդկանց վրա։

Հաղթանակած պետությունն իրավունք չունի նման առաջնորդ ունենալ:

Էս նկարի միջի տղերքը սեփական ռաֆթն ունե՞ն:

Կնոջ դիակի փորձաքննությամբ հայտնաբերվել է 8-9 ամսական հղիություն` մահացած պտղով:

Այս մարդիկ խնդիրը դիտարկում են տարածքի, այլ ոչ թե ինքնորոշման պայքարի տրամաբանությամբ:

Դիվանագիտության մեջ «վրիպակներ» չեն լինում, և պարտադիր է սրան արձագանքելը:

«Պանդեմիկ վիճակն ընդհատել է մեր տնտեսական թռիչքը»։

Այս «բանավեճն» ԱՄԵՆԱԱՐԴԱՐԱՑԻՆ է՝ ԱՄԵՆԱՃԻՇՏ վայրում։

Նրանք իրենց համար ընտրեցին Հերոստրատի ճակատագիրը։

Արցախյան բանակցային գործընթացում ինչու՞ Դուշանբեով վարի տվեցիր Վիեննա-Սանկտ Պետերբուրգը, եթե 2 տարի անց պիտի փորձես անել այն, ինչ մենք արդեն արել էինք։

Այսօր վերընթերցեցի պատերազմից զգացածս, որ ժամանակին հանձնել էի օրագրիս:

Ամաչել, որ Նիկոլ Փաշինյանն երկրի ղեկավարը: Ամաչել այս մարդու պրիմիտիվության մակարդակից:

100 բարձրակարգ կողմնակից չունե՞ս, որ ներգրավես ՀՀ պետական կառավարման համակարգի աշխատանքներին։

Այս սյուռեալիզմը ինչքա՞ն կարա շարունակվի։

Իսկ իրենք, ինչպես իրենց ՀՀՇ-ական քաղաքական պապաները, հարստանում են օր օրի ու մեր քաղաքացիների հաշվին։