Առանց լուրջ ջանքերի ադրբեջանցիները կարող են վերադառնալ նախկին սահմաններին:

Իրականում թշնամին պատրաստվում է ոչ թե խաղաղության, այլ պատերազմի։

Քանի ներքին թուրքը մեր երկրում է, դրսից թուրքերը ինչ ուզեն գալու են և վերցնեն։

Արցախը թշնամուն հանձնած վարչակարգի ներկայացուցիչ և կովիդից հազարավոր մահերի համար անձամբ պատասխանատու Արսեն Թորոսյանը։

Թշնամին ոչ միայն մնում է ՀՀ տարածքում, դեռ մի բան էլ ամրապնդվում է դիրքերով՝ լեգիտիմացնելով իր ներխուժումը։

Առավոտ շուտ փոխանակ կարդամ Վարդենիսի դիրքերի հետ բերելու մասին, կարդում եմ ինչ-որ քաղաքական մեղադրանքների մասին։

Պարզվում է՝ իրենից հետո, 23 տարի, ոչինչ չի եղել։ Ոչինչ, ոչ մի բան։ Փաշինյանի միակ մեղքն էլ մեն մի հատիկ սադրիչ արտահատությունն է։

Ու սա միայն սկիզբն է, քարոզչական թեզերի նախնական տյունինգը։

Լևոն Տեր-Պետրոսյանը` համարելով իր գործի մեծ մասն իրականացված, որոշել է փորձել գալ իշխանության։ Մեկը լինի հարցնի. էլ ինչի՞ ես գալիս։

Մեր տարածքում պոստեր կունենան և իրենց ձեռքում մնաց 3.2.3.2 բարձրունքը։

Քիչ առաջ 5-օրյա բանակցությունները ադրբեջանցիների հետ ավարտվեցին։ 

44–օրյա պատերազմը ոչ միայն պետական ու մարդկային ողբերգություն էր, այլ նաև 44–օրյա ինտենսիվ ստերի մատուցման դիվերսիոն գործընթաց։

Բայց զավեշտը նրանում է, որ ոչ ոք չի հավատում և նա վկաներ է բերում:

Հիմա Սյունիքը դարձավ հոգեկանին պաշտպանողների զարթուցիչը:

Քարտեզները չեն հրապարակվել, քարտեզների մանրամասները անհայտ են։

Արցախում վճռվում էր մեր պետության տեսակի հարցը, Սյունիքում արդեն վճռվում է գոյության հարցը: Կա՞ այս ամենի գիտակցություն:

Ադրբեջանը, Թուրքիայի համակարգմամբ, ըստ հաջորդականության կիրառում է նույն այն ռազմավարությունը, որն արդյունավետ կերպով կիրառվել է Սիրիայում և այլուր։

Ու քո նման ոչնչությունը, որի համար պետական սահմանը լորի պոչ ա, ուր կուզենան կտեղաշարժեն թշնամիներդ, կհամարձակվի այդ երկրում հավակնի իշպանությո՞ւն ստանա, հա՞։