Մի հատ էս ֆոտոները նայեք․ Ալիևի էս 3 տարվա պահվածքը էդ բռունցքն է։ Հիմա մտովի հետ գնացեք 2007 թիվ։ Ռիսկ կաներ դաժե մտածեր էդ մասի՞ն։ Ու դուք, ՔՊ-ականներ, բանակցություններ եք համեմատո՞ւմ։

«Գոյի» գոյությունը խիստ անհրաժեշտություն է, քանզի այն արժեհամակարգային լուրջ ներդրում ունի մեր կյանքում։

Այս ամբողջ պատմության ոչ թե զավեշտը, այլ ողբերգությունն այն է, որ այդ դավաճանը շարունակում է իշխել և վաճառել հայրենիքը։

Դե ասֆալտը միակ բանն է, որով սրանք կարողանում են ներկայանալ հանրությանը, թոզ փչել աչքերին ու հարստանալ

Աչքներդ թող սովորի...։

Լավրովը ևս մեկ անգամ հաստատեց, որ Նիկոլ Փաշինյանը գերադասել է իր «Հաղթելու ենք»–ի բլեֆն ու սեփական իմիջային խնդիրները մարդկանց կյանքերից ու տարածքային կորուստներից։

Զոհվելու են էսպես մեկ-մեկ, կամ 100-ներով, կամ 1000-ներով, ինչպես 44-օրյայի ժամանակ․․․

Քաղաքական բոլոր հանցագործներն իրենց չարագործություններն իրականացնում են ժողովրդի անվան տակ։

Ստացվում է՝ քանի դեռ պատասխանատվություն չկա, բարդակ է, արեք ինչ ուզում եք, իշխանությունն արտոնում է։

Եվրոպացի դիտորդները երևի էկզոտիկ են․ զոհ կա, բայց ասելիք չունեն։

Տիկին Վիկտորինը հերիք չի լռում է այս փաստի վերաբերյալ, դեռ մի բան էլ ամեն անկյունում գոռում է նիկոլի ժողովրդավարության բարձրագույնագույն մակարդակի մասին:

Լուծումներ կան։ Խաղաղության ու հաղթանակի կոնսոլիդացված ձայնը կարող է շրջել պատերազմի ու պարտության էջը։

Անշուշտ, դա իր ազդեցությունը կթողնի Հայաստանի տնտեսական աճի վրա:

Նկարը Վաշինգտոնում գտնվող Ադրբեջանի դեսպանատան դիմաց տեղի ունեցած բողոքի ակցիայից է:

ԱԺ պատգամավորն ասում ա՝ 100 օր ա Լաչինը շրջափակված ա, ՔՊ-ականն ասում ա, բա Քոչարյանը բանակցում էր ընդհանուր պետության գաղափարը։

Բա էլ ինչի՞ եք օրենք գրում, եթե դուք ինքներդ համաձայն եք, որ դա խախտվի։

Այդ ականներն ականազերծելու մեկ ճանապարհ են թողել, այն է՝ կողմ քվեարկությամբ դիմումն ուղարկել Սահմանադրական դատարան, որպեսզի որպես վերջնական դատական ակտ հարցը փակվի:

Հայ բնակչությունը 67 հազարից նվազեց՝ դառնալով 9 հազար, քաղաքը կորցրեց իր նախկին նշանակությունը, Ստեփանակերտը հռչակվեց Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի մայրաքաղաք, իսկ Շուշին դարձավ շրջկենտրոն։