«Եռագլուխ հրեշի մի գլխի՝ Գագիկ Ծառուկյանի ընկեր Լուկաշենկոն ասում էր՝ куда вы (Армения) денетесь? Էս սրտիկներն իր ու իր ընկերոջ համար են»,- կից գրել է Հարությունյանը:

Մարդը կարող է լինել մանկամիտ ու քինախնդիր: Դա անձնական խնդիր է: Բայց երբ նման որակներով մեկը պետական կառավարման համակարգում բարձրաստիճան պաշտոն է զբաղեցնում, դա արդեն ոչ թե անձնական, այլ՝ պետական մասշտաբի ողբերգություն է։

Ու ինչքան էլ բովանդակային այս ոչնչությունները «եվրոպական հանդերձանք» հագնեն, դա ամենևին, բնավ չի ծածկում նրանց բարոյական սնանկությունը, քաղաքական դատարկությունը, մանրախնդիր քինախնդրությունը:

Եթե Արայիկի պատկերացումները, ֆանտազիան «դդումային» շրջանակը հաղթահարելու պոտենցիալ ունենային, նրա մոտ բանականությունը կհաղթեր գյադայական պրիմիտիվ քինախնդրությանը:

Բայց նա գիտի, որ ՀԱՕԿ-ի ու սպորտի գործերին պետական փնթի միջամտության հետևանքով՝ շուտով իզգոյ է դառնալու հենց պատկան միջազգային կառույցների արձագանքի, սանկցիաների հետևանքով:

Հենց սա է պատճառը, որ Արայիկ Հարությունյանը մի հերոսի անուն գիտի. քնում- արթնանում է՝ Ծառուկյանի անունը անգիր արած:

Եվ իսկապես՝ куда вы денетесь?