14.04.2026 ● 15:09
14.04.2026 ● 14:56
14.04.2026 ● 14:42
28.09.2022 ● 23:19
Թշնամին կրկին կրակում է։ «Խաղաղության դարաշրջանի» պայմաններում ունեցանք հերթական զոհերը։ Պաշտոնապես երեքն են։ Անունները չգիտեմ։ Չեն հայտնում։
Սրանք զոհերին թաքցնում են, որ անուղեղները «երջանիկ անտեղյակության» կամ «ջայլամային» կյանքով ապրեն՝ որոճալով իրենց առաջ նետած տեղեկատվական զիբիլը։
Էս սրիկաները զոհերին դարձրեցին անդեմ, անանուն, ընթացիկ կյանքի անբաժանելի մաս, սովորական երևույթ, լրահոսի վերնագիր․․․
Զոհերը դարձան վիճակագրություն՝ պլյուս, մինուս ճշգրտումով։
Իրենք քարոզում էին, որ զինվորները զոհվել էին հանուն ոչնչի։ Հիմա ոչինչ են սարքում նաև զոհերին։
Որքան մահ և չարագույժ էներգիա կա այս նախադասության մեջ․ «Կեցցե՛ն մեր երեխաները, որ ապրում են ու ապրելու են ազատ և երջանիկ Հայաստանում»։
Անդրանիկ Թևանյանի ֆեյսբուքյան էջից
Հայաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիայի նախագահի աթոռին նստեցված, Նիկոլի համար առնականության և մարզական պատրաստվածության քայլող խորհրդանիշ Արայիկ Հարությունյանը դիմել է դատարան։
Քաղաքացին ամեն օր անցնում է վթարային անցումով, և վտանգը գտնվում է հենց պաշտոնյաների աչքի առաջ։
Վերելակների հիմնախնդիրը շարունակում է արդիական մնալ՝ նույնիսկ նոր տեղադրված լինելու պայմաններում։
14.04.2026 ● 11:06
Ի՞նչ խնդիր է փորձում լուծել Ալիևը՝ փաստացի վերացնելով Նախիջևանի ինքնավարությունը։
14.04.2026 ● 10:58
Ընդամենը երկու տարի առաջ ոչ ոք չէր լսել Պետեր Մադյարի մասին։
14.04.2026 ● 08:57
Սա ազգային խայտառակություն եմ ես համարում և հենց այդ պատճառով՝ ձեռքերդ հեռու սպորտից։
14.04.2026 ● 20:37
14.04.2026 ● 18:42
14.04.2026 ● 17:25
14.04.2026 ● 15:19
14.04.2026 ● 14:01
14.04.2026 ● 12:25
14.04.2026 ● 10:17
14.04.2026 ● 09:20
13.04.2026 ● 17:54
13.04.2026 ● 15:53
13.04.2026 ● 15:37
13.04.2026 ● 14:15
13.04.2026 ● 12:00
13.04.2026 ● 11:28
13.04.2026 ● 10:04
12.04.2026 ● 14:59
12.04.2026 ● 14:41
12.04.2026 ● 14:21
12.04.2026 ● 12:24
12.04.2026 ● 12:19
12.04.2026 ● 12:00
11.04.2026 ● 20:15
11.04.2026 ● 16:16
11.04.2026 ● 14:55
11.04.2026 ● 12:10
11.04.2026 ● 12:00
11.04.2026 ● 09:38
11.04.2026 ● 09:35
11.04.2026 ● 09:04
10.04.2026 ● 21:00
Գլխակեր «խաղաղության դարաշրջանը»
Թշնամին կրկին կրակում է։ «Խաղաղության դարաշրջանի» պայմաններում ունեցանք հերթական զոհերը։ Պաշտոնապես երեքն են։ Անունները չգիտեմ։ Չեն հայտնում։
Սրանք զոհերին թաքցնում են, որ անուղեղները «երջանիկ անտեղյակության» կամ «ջայլամային» կյանքով ապրեն՝ որոճալով իրենց առաջ նետած տեղեկատվական զիբիլը։
Էս սրիկաները զոհերին դարձրեցին անդեմ, անանուն, ընթացիկ կյանքի անբաժանելի մաս, սովորական երևույթ, լրահոսի վերնագիր․․․
Զոհերը դարձան վիճակագրություն՝ պլյուս, մինուս ճշգրտումով։
Իրենք քարոզում էին, որ զինվորները զոհվել էին հանուն ոչնչի։ Հիմա ոչինչ են սարքում նաև զոհերին։
Որքան մահ և չարագույժ էներգիա կա այս նախադասության մեջ․ «Կեցցե՛ն մեր երեխաները, որ ապրում են ու ապրելու են ազատ և երջանիկ Հայաստանում»։
Անդրանիկ Թևանյանի ֆեյսբուքյան էջից