Ինձ արժե դատել, որ չեմ եկել ասել՝ ժողովուրդ էս խաղը ավարտված խաղ ա․ նեղվում եմ, որ դիպուկ չեք մեղադրում։

Առանց որոգայթների և երկիմաստության պատասխանեք։

Նույնիսկ չեք էլ պատկերացնում, թե խորհրդային Հայաստանն ո՞ւմից է անկախացել ․ 91 թվի թերթ կտամ կծանոթանաք։

Նիկոլ Փաշինյանը Հայաստանի համար փակել է հայկական Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախի) էջը։

«Հաստատում եմ, որ ադրբեջանցին է սպանել։ Ապացույցներ չկան, ուրեմն՝ կլինեն, Դատախազության թերացումն է, եթե ապացույց չկա»։

Պահանջում ենք դադարեցնել Գրիգորի Խաչատուրովի նկատմամբ հետապնդումը։

Տեղ գյուղի դեպքերով համոզվեցինք, թե ինչու կալանավորեցին Խաչատուրովին։

Գրիգորի Խաչատուրովը հերոս, բայց համեստ գեներալի սիմվոլ է։

Կներեք, բայց սա աբիժնիկություն է։

Գեներալն ունի բարձր հեղինակություն զինվորական միջավայրում, և նրան կալանքի տակ պահելը օբյեկտիվ իրականությունը ճիշը չընկալելու արդյունք է։

Գրիգորի Խաչատուրովի իրավունքների հանրային պաշտպանության նախաձեռնության մամուլի ասուլիսը։

Նրա կառավարման հնգամյակում կամ «Նիկոլի թվի Հայաստանում» հիմնական նվաճումները դարձան պետական ինստիտուտների շարունակական վարկաբեկումը, հեղինակազրկումը, կազմաքանդումը, անլրջացումը:

ՄՀՀ-ում ուրախ-զվարթ ծափողջույններ էր հղում և գլուխ գովում, որ այդ մարզական միջոցառումը Հայաստան են «բերել», իսկ ադրբեջանական իշխանությունները շարունակում էին Արցախի շրջափակումը:

Ադրբեջանցուն որոշել են «մաքրել» հանցանքից, որ Նիկոլ Փաշինյանը սուտ դուրս չգա։

Ինքը մեր ժողովրդին հիմարի տեղ է դնում, մի քանիսին խափում է, բայց իրականում գնալով ավելի քիչ մաս է խափվում իր խոսքերին։

Մենք պետք է վերարժեքավորենք մեր անցյալն ու գեներացնենք նոր քաղաքական վերնախավ։

Հայաստանում ամենակարևոր ռիսկերից մեկն այն է, որ մեզանում չկա ճիշտ ընկալում, թե ինչ է փոխվել անվտանգային առումով 2020 թ․-ի պատերազմից հետո։

Թշնամին ինչ դիրքում կանգնած էր ապրիլի 11-ին, այդ դիրքերում է՝ առաջ չի եկել։