Ներդրողները համոզված են՝ մի մարդ, որը չի կարողացել պաշտպանել երկրի սահմանները, ինչպե՞ս կարող է պաշտպանել իրենց կողմից կատարված ներդրումները:

Այն քաղաքական ուժը, որը տապալել է ամեն ինչ, չի կատարել ոչ մի խոստում, նույնիսկ բարոյական իրավունք չունի ընտրություններին մասնակցել։

Ո՞ր երկրում նման հոգեվիճակով մեկին կընտրեին ղեկավար, ո՞ր պատերազմական երկրում նման մեկին կթողեին լիներ գերագույն գլխավոր հրամանատար։ 

Ռ․Քոչարյանը կստեղծի միջավայր, որտեղ առավելագույնս կիրացվի մեր հասարակությունում առկա պոտենցիալը, կունենանք ազգային, ժամանակակից, ռացիոնալ, արդյունավետ պետություն։

Նապաստակին ուզում ես երկաթե մանդատ տուր, ուզում ես տիտանե մանդատ տուր, նապաստակը նապաստակ է մնում. առավելագույնը կարելի է նրանից չախոբիլի պատրաստել։

Հունիսի 20-ին անկախության 2-րդ հանրաքվեն է լինելու։ «Ո՛չ» ասենք չդադարող պարտությանը, և «Այո՛»՝ Հայաստանին։ Քվեարկենք, որ Հայաստանն ու Արցախն ապրեն։

Նիկոլի վերարտադրությունը նշանակում է՝ Հայաստանը հոշոտման հանձնել մեր հակառակորդներին։ Մեր խնդիրն է ձևավորել Նիկոլի տոտալ մերժման մթնոլորտ։ 

Մենք լաչառ չենք, գոռգոռալ չենք սիրում․ 24 ժամ աշխատելու ենք և մյուսներին էլ ենք աշխատեցնելու։

Պետք է ճնշումն Ադրբեջանի վրա մաքսիմալ մեծացնենք, որ հասկանան՝ գերիներ պահելն անիմաստ է իրենց համար, որ իրենք կորուստ են ունենում իրենց երկրի վարկանիշի մեջ։

Նիկոլի անցած ճանապարհն արյունոտ է։ Նա արյան համար պատասխան տալու վախից պատրաստվում է նոր արյուն թափել։ Պետք է չեզոքացնել բախումնային սցենարները։

Եթե չլիներ այս իշխանությունը, որը երկիրը հասցրեց պատերազմի, պատերազմ առհասարակ չէր լինի։ Իսկ կոպիտ սխալների շարքը հանգեցրեց պարտության։

Այս ընտրություններում հարցը շատ պարզ է՝ հաղթելու է հույսը, վերելքի հեռանկարը, արժանապատիվ խաղաղության գաղափարը։

Քվեարկեք, որ հաղթեք։ Քվեարկեք, որ չպարտվեք։ Քվեարկեք Նիկոլի դեմ ու Հայաստանի օգտին։

Բանակցային ճիշտ գործընթացի արդյունքում հնարա­վոր է, և պետք է անել առավելա­գույնը, որպեսզի ԼՂԻՄ տարածքի մեջ գտնվող Հադրութը և Շուշին հետ բերվեն։

Այս իշխանությունը 3 տարում ոչ մի խոստում չի կատարել, նույնիսկ խոստացել էին, որ ինձ պետք է դատեն, էդ էլ չարին:

Պատերազմ չունենալուն ոչ թե խաղաղասիրությամբ են հասնում, այլ գործոն դատնալով։ Այս իշխանության պարագայում Հայաստանը շանս չունի։

Փաշինյանին քվեարկողները պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ կդնեն 5000 զոհերի ու Արցախի կորստի բեռը, և նրան լեգիտիմ իրավունք կտան հետագայում դրա մեջ դնել բոլորիս։

Եթե մարդն ինքն իրեն չի կարողանում կառավարել, երկիրն ինչպե՞ս կարող է կառավարել։ Իսկ մեր այսօրվա կառավարությունն այդպիսինն է՝ մարդիկ իրենց անելիքը չգիտեն։